ماه خدا - چ سوم - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧١ - ٣/ ٣ مجموعه بركات و ويژگىهاى ماه رمضان
چهارم، آن كه: خداوند متعال به بهشتِ خود فرمان مىدهد كه:" استغفار كن و خود را براى بندگانم بياراى. نزديك است كه رنج و آزار دنيا از آنان زدوده شود و به بهشت من و كرامت من روى آورند".
امّا پنجم، آن كه: چون آخرين شب فرا رسد، همه آنان آمرزيده مىشوند».
مردى گفت: در شب قدر، اى پيامبر خدا؟
فرمود: «مگر نمىبينى كه كارگران، چون از كارهاى خود فارغ مىشوند، مزد كامل مىگيرند؟».
٦٩. پيامبر خدا ٦: بهشت، از سَرِ سال تا سال آينده براى رمضان آراسته مىشود. پس چون اوّلين روز [ماه] رمضان شود، نسيمى از زير عرش از بالاى بهشت بر حوريان بهشتى مىوزد. مىگويند: «پروردگارا! براى ما از بندگانت، همسرانى قرار بده كه چشم ما بدانان، و چشم آنان به ما روشن گردد!».
٧٠. پيامبر خدا ٦: همانا بهشت براى ورود ماه رمضان، از سال تا سال، آراسته و زينت مىشود. پس چون نخستين شب ماه رمضان شود، نسيمى از زير عرش مىوزد كه به آن، «مُثيره (برانگيزنده)» گويند. برگ درختان بهشت و حلقههاى درهاى بهشت به صدا در مىآيند و از حركت آنها آهنگى شنيده مىشود كه شنوندگان، زيباتر از آن را نشنيدهاند. حوريان بهشتى سر بر مىآورند و ميان سر درهاى بهشت مىايستند و بانگ بر مىآورند: «آيا خواستگارى به درگاه خدا هست تا خداوند، او را همسر دهد؟ ...».