ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥ - ٣/ ١ آمرزش الهى

٣٨. پيامبر خدا ٦: ماه رمضان، ماهى است كه خداوند، روزه آن را بر شما واجب ساخت. پس هر كس آن را از روى ايمان و به اميد پاداش الهى روزه بدارد، از گناهانش بيرون مى‌آيد، همچون روزى كه مادرش او را زاده است.

٣٩. پيامبر خدا ٦: هر كس رمضان را روزه بدارد و آن را با صدقه به پايان ببرد و با غسل به نمازگاه برود، آمرزيده باز مى‌گردد.

٤٠. پيامبر خدا ٦: خداوند به فرشته‌اى فرمان مى‌دهد كه در هر روز از ماه رمضان در هوا ندا دهد: «اى بندگان من! مژده! گناهان گذشته شما را بخشيدم و شفاعت شما را درباره يكديگر در شب قدر قبول كردم، مگر آن كه با شراب افطار كرده باشد، يا از برادر مسلمانش كينه در دل داشته باشد».

٤١. پيامبر خدا ٦: همانا رمضان، ماهى است كه خداوند، روزه آن را واجب كرده است و من قيام [براى نماز] را در آن، سنّت قرار داده‌ام. پس هر كس آن را از روى ايمان و به خاطر ثواب الهى روزه بدارد، از گناهانْ خارج مى‌شود، همچون روزى كه مادرش او را زاده است.

٤٢. پيامبر خدا ٦: هر كس رمضان را روزه بدارد و حدود آن را بشناسد و خود را از آنچه سزاوار خويشتندارى در اين ماه است، نگه بدارد، گناهان پيشين را پاك كرده است.