ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٣٩ - د دعاى «اللّهمّ ربَّ شهر رمضان»

٤/ ٢٣ دعاى شب بيستم و سوم‌

٥٥١. پيامبر خدا ٦: منزّه و بى‌عيب است پروردگار فرشتگان و روح. منزّه و بى عيب است، پروردگار روح و عرش. منزّه و بى عيب است پروردگار آسمان‌ها و زمين‌ها. منزّه و بى عيب است پروردگار درياها و كوه‌ها. منزّه و بى عيب است آن كه ماهى‌ها و پرندگان و درندگان در كوه‌ها و دشت‌ها او را تسبيح مى‌گويند. منزّه و بى عيب است آن كه فرشتگان مقرّب، او را تسبيح مى‌گويند. منزّه و بى عيب است آن كه والاست و غالب؛ آن كه آفريد و اندازه گرفت. منزّه است، منزّه است، منزّه است، منزّه است، منزّه است، منزّه است، منزّه است. بى عيب است، بى عيب است، بى عيب است، بى عيب است، بى عيب است، بى عيب است، بى عيب است.[١]

ر. ك: ص ٨١٧ (آداب مشترك شب قدر).

ص ٨٥٥ (آنچه مخصوص شب بيست و سوم است).

٤/ ٢٤

آداب شب بيستم و چهارم‌

الف غسل‌

٥٥٢. امام صادق ٧ (خطاب به عبد الرحمن بن ابى عبد اللّه): شب بيست و چهارم از ماه رمضان، غسل كن مانعى ندارد كه در هر دو شب چنين كنى.

ر. ك: ص ٥٩١ (اعمال مخصوص دهه آخر/ غسل).

[١] در يك نسخه، چنين افزوده‌اى دارد:« از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و خاندانش درود بفرستى و مرا بيامرزى و بر من ترحّم كنى. همانا تو يكتاى بى نيازى»( ر. ك: بحار الأنوار: ٩٨/ ١٦١).