ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٢٩ - د دعاى «اللّهمّ ربَّ شهر رمضان»

را تضمين كردى. پس ما كوشيديم. تو هم يارى‌مان كردى. پس در اين ماه، ما را بيامرز و آن را آخرين رمضان ما قرار مده و از ما درگذر كه همانا تو پروردگار مايى، و بر ما ترحّم كن كه تو سَرور مايى و ما را از آنانى قرار ده كه به سوى آمرزش و رضوان تو باز مى‌گردند! همانا تويى باشُكوه‌تر و بزرگ‌تر.

٥٤٥. الإقبال: دعايى ديگرى در شب هفدهم ماه رمضان است كه آن را با سند خويش از عالِم (امام كاظم ٧) روايت كرده‌ايم كه فرمود: «اين شب، شبى است كه دو گروه (مسلمانان و كفّار) در روز بدر با هم نبرد كردند و خداوند متعال، نشانه‌هاى بزرگ خويش را در مورد دوستان و دشمنانش آشكار ساخت. دعاى اين شب چنين است:

«اى همراه محمد ٦، در روز حُنَين و اى هلاك‌كننده طغيانگران و اى نگه‌دارنده پيامبران! تو را مى‌خوانم به ياسين و قرآن حكيم و به طاها و بقيّه قرآن عظيم، كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و امشب، مرا تأييدى بخشى كه با آن بازويم را استوار كنى و نيازم را برآورى.

اى بزرگوار! منم اعتراف‌كننده به گناهان. پس با من، آن كن كه خودت مى‌خواهى. جز آنچه مقدّر كرده‌اى، مرا نخواهد رسيد. بر تو تكيه كردم و تو براى من بسى، و تو پروردگار عرش والايى.

خداوندا! از تو مى‌طلبم بهترين زندگى را در حدّ كفافم، همواره تا مرا باقى داشته‌اى، تا آنگاه كه مهلتم سرآيد؛ آن گونه معيشتى كه به سبب آن بر همه نيازهايم توان يابم و به سبب آن به تو برسم، بى آن كه با ثروت زياد، مرا بيازمايى كه طغيان كنم يا با تنگ‌دستى، كه شقاوت يابم. و مرا از سپاس نعمتت باز مَدار و مرا بى‌نيازى از بندگان بد خويش عطا كن! از شرّ دنيا و شرّ آنچه در آن است، به تو پناه مى‌برم.

خداوندا! دنيا را زندان من مگردان و جدايى از آن را مايه حُزنم مساز! اگر مرگ برايم بهتر از زندگى‌ام است، مرا از فتنه‌هاى آن برون آر و در حالى كه عمل مرا پذيرفته‌اى، مرا به سراى زندگى و قرارگاه نيكان ببر! از تنگناها و لرزش‌ها و سختى‌هاى حاكمانش و سركشى سركشانش، به تو پناه مى‌برم.