ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١٩ - د دعاى «اللّهمّ ربَّ شهر رمضان»

٤/ ١٣

دعاى شب سيزدهم‌

٥٣٤. پيامبر خدا ٦: اى جبّار آسمان‌ها و زمين‌ها[١] و اى آن كه فرمان‌روايى آسمان‌ها و فرمان‌روايى زمين‌ها از آنِ اوست، و اى آمرزنده گناهان و شنواى دانا! اى آمرزنده قدرتمند و بردبار مهربان! اى بى‌نياز يگانه‌اى كه نه همتايى دارى و نه سرپرستى! تويى والامرتبه برتر و قدرتمند توانا، و تويى توبه‌پذير مهربان. از تو مى‌خواهم بر محمّد و خاندان محمّد درود بفرستى و مرا بيامرزى و بر من ترحّم كنى. همانا تويى مهربان‌ترينِ مهربانان.

٤/ ١٤

دعاى شب چهاردهم‌

٥٣٥. پيامبر خدا ٦: اى آغازِ آغازها و اى فرجامِ پايان‌ها! اى سرپرست اوليا. و اى چيره بر همه زورمندان! تو مرا آفريدى، در حالى كه چيزى نبودم؛ و تو مرا به فرمان‌بُردارى دستور دادى و من اى سرورم به اندازه توانم اطاعت كردم. پس اگر كوتاهى يا خطا يا فراموش كردم، سرور من بر من احسان كن و اميدم را نااميد نكن و با بهشت، بر من منّت بگذار و مرا با پيامبر رحمت، محمّد بن عبد اللّه ٦ همدم ساز و مرا بيامرز! همانا تويى توبه‌پذير مهربان.

[١] جبّار، معانى متعدّدى دارد، امّا درباره خدا به معناى چيره است و نيز آن كه وضع مردم را اصلاح و كاستى آنان را جبران مى‌كند( ر. ك: مجمع البحرين: ١/ ٢٦٥).