ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١٥ - د دعاى «اللّهمّ ربَّ شهر رمضان»

اى معبود همه معبودها! اى قدرتمند همه قدرتمندان! اى بزرگ بزرگان، آن كه هر كس بر او توكّل كند، كفايتش نمايد و او را بس است و كارش را به پايان مى‌رساند! از تو مى‌خواهم. بر تو توكّل كردم؛ پس كفايتم كن. به سوى تو رو كردم؛ پس بر من ترحّم كن. بازگشت، به سوى توست؛ پس مرا بيامرز و آن روز كه چهره‌هايى سياه و چهره‌هايى سفيد مى‌شوند، روسياهم مكن! همانا تو قدرتمند حكيمى. بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و بر من رحمت آور و از من درگذر! همانا تويى آمرزنده مهربان.

٤/ ١٠ دعاى شب دهم‌

٥٣١. پيامبر خدا ٦: خداوندا، اى سلام! اى ايمنى‌بخش، اى مُهَيمِن![١] اى مقتدر، اى بزرگ! اى يگانه، اى بى‌نياز! اى يكتا، اى بى‌نظير! اى آمرزنده، اى مهربان! اى با رأفت، اى بردبار! يك سوم از ماه مبارك گذشت و سرورا نمى‌دانم كه در مورد نيازم چه كرده‌اى. آيا مرا آمرزيده‌اى؟ كه اگر مرا آمرزيده‌اى، پس خوشا به حالم و اگر مرا نيامرزيده‌اى، پس واى بر من!

پس، از هم‌اكنون سرورم مرا بيامرز و بر من رحمت‌آور و توبه‌ام را بپذير و خوارم مكن و از لغزشم درگذر و با پوشش خودت [عيب‌هاى‌] مرا بپوشان و با بخشايش خودت مرا ببخشاى و با رحمتت بر من ترحّم كن و با قدرتت از من درگذر! همانا تو مقدّر مى‌كنى و كسى بر تو فرمان نمى‌راند و تو بر هر چيز، توانايى.

[١] مُهَيمِن، از نام‌هاى خداوند است؛ يعنى: آن كه عهده‌دار كارها، اجل‌ها و روزى‌هاى مردم است. نيز گفته شده: يعنى مراقب بر هر چيز و نيز: امينى كه حقّ كسى، نزد او ضايع نمى‌شود( ر. ك: مجمع البحرين: ٣/ ١٨٩٥).