ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩٧ - د دعاى «اللّهمّ ربَّ شهر رمضان»

كه كتابش استوار است، اى آن كه تقديرش حتمى است، اى آن كه قرآنش باعظمت است، اى آن كه فرمان‌روايى‌اش ديرين است، اى آن كه نعمتش فراگير است، اى آن كه عرشش بزرگ است!».

نود و نهم. «اى آن كه شنيدنى، او را از شنيدن ديگر، باز نمى‌دارد؛ اى آن كه كارى، او را از كار ديگر، باز نمى‌دارد؛ اى آن كه سخنى، او را از سخن ديگر، مشغول نمى‌سازد؛ اى آن كه درخواستى، او را از درخواست ديگر، به خطا نمى‌افكند؛ اى آن كه چيزى، حجاب او نسبت به چيز ديگر نمى‌شود؛ اى آن كه اصرار درخواست‌كنندگان، او را به ستوه نمى‌آورد؛ اى آن كه نهايت خواسته مريدان است؛ اى آن كه منتهاى همّت عارفان است؛ اى آن كه نهايت خواسته جويندگان است؛ اى آن كه در جهانيان، چيزى بر او پوشيده نمى‌ماند!».

صدم. «اى بردبارى كه [در كيفر دادن،] شتاب نمى‌كند؛ اى بخشنده‌اى كه بخل نمى‌ورزد، اى راستگويى كه خلاف وعده عمل نمى‌كند؛ اى بخشنده‌اى كه از بخشش، خسته نمى‌شود؛ اى قدرتمندى كه شكست نمى‌خورد؛ اى بزرگى كه به وصف نمى‌آيد؛ اى دادگرى كه ستم نمى‌كند؛ اى بى‌نيازى كه فقير نمى‌شود؛ اى بزرگى كه كوچك نمى‌شود؛ اى نگهبانى كه غافل نمى‌گردد!

منزّهى تو، اى آن كه معبودى جز تو نيست! به فرياد رس، به فرياد رس، به فرياد رس. پروردگارا! ما را از آتش، نجات بده!».