را بر آتش، حرام مى‌كند و بهشت را برايش حتمى مى‌سازد و دو فرشته بر او مى‌گمارد كه از گناهانْ نگاهش دارند و تا زنده است، در امان خدا خواهد بود. اى محمّد! آن را جز به مؤمن پرهيزگار، نياموز».

امام حسين ٧ فرمود: «پدرم على بن ابى طالب ٧، مرا به حفظ و بزرگداشت اين دعا توصيه فرمود و نيز اين كه آن را بر كفن او بنويسم و آن را به خانواده‌ام بياموزم و بر خواندنش تشويق كنم. اين دعا، هزار نام است و اسم اعظم، در آن است».

٥١٥. المصباح كفعمى‌[١]: دعاى جوشن كبير، از پيامبر ٦ روايت شده است و صد بخش است و هر بخشى ده نام است و در آخر هر بخش آن، مى‌گويى: «سبحانك يا لا إله إلّا أنت! الغَوث، الغَوث، الغَوث، خَلِّصنا مِنَ النّار يا ربّ؛ منزّهى تو، اى آن كه معبودى جز تو نيست! به فرياد رس، به فرياد رس، به فرياد رس. پروردگارا! ما را از آتش، نجات بده».

يكم. «خداوندا! تو را به نامت مى‌خوانم: اى خداوند، اى بخشايشگر، اى مهربان، اى بزرگوار، اى برپادارنده، اى بزرگ، اى ديرين، اى دانا، اى بردبار، اى حكيم!».

دوم. «اى سَرور سَروران، اى اجابت‌كننده دعاها، اى بالابرنده رتبه‌ها، اى سرپرست نيكى‌ها، اى آمرزنده خطاها، اى برآورنده خواسته‌ها، اى پذيرنده توبه‌ها، اى شنواى صداها، اى داناى نهان‌ها، اى زداينده بلاها!».

سوم. «اى بهترينِ آمرزندگان، اى بهترينِ گشايندگان، اى بهترينِ ياوران، اى بهترينِ داوران، اى بهترينِ روزى‌دهندگان، اى بهترينِ ميراث‌بران، اى بهترينِ ستايشگران، اى بهترينِ يادآوران، اى بهترينِ نازل‌كنندگان، اى بهترينِ نيكوكاران!».

چهارم. «اى كه عزّت و زيبايى، از آنِ اوست؛ اى كه قدرت و كمال، از آنِ اوست؛ اى كه فرمان‌روايى و جلال، از آنِ اوست؛ اى آن كه بزرگ و والاست؛ اى پديدآورنده ابرهاى سنگين و پربار؛ اى آن كه سخت‌كيفر است؛ اى آن كه زودحسابگر است؛ اى آن كه عقوبتش دشوار است؛ اى آن كه پاداش نيكو، نزد

[١] در البلد الأمين آمده است:« دعاى جوشن كبير، از پيامبر ٦ روايت شده است و صد بخش دارد و هر بخشى، ده نام است. در آغاز هر بخش، بسم اللّه الرحمن الرحيم مى‌گويى و در آخر هر بخش مى‌گويى: سبحانك يا لا إله إلّا أنت، الغوث، الغوث، صلّ على محمّد و آله و خلّصنا من النار يا ربّ، يا ذا الجلال و الإكرام، يا أرحم الراحمين».