ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٥ - ٢/ ٤ آغاز سال

٢١. امام على ٧ (در خطبه‌اى): ماه رمضان، شما را فرا رسيده است؛ ماهى كه سَرورِ ماه‌هاست و آغاز سال است ....

٢٢. امام صادق ٧: ماه رمضان، سَرِ سال است.

٢٣. تهذيب الأحكام (به نقل از هشام بن سالم، از امام صادق ٧): «هرگاه ماه رمضانْ سالم باشد، [همه‌] سالْ سالم است». و فرمود: «سَرِ سال، ماه رمضان است».

٢٤. امام صادق ٧ (به نقل از عمرو شامى): «همانا شمار ماه‌ها نزد خداوند، دوازده ماه است در كتاب خدا، روزى كه آسمان‌ها و زمين را آفريد». آغاز اين ماه‌ها،[١] ماه خداى متعال است و آن، ماه رمضان است.

٢٥. الكافى (به نقل از على بن رئاب): امام كاظم ٧ فرموده: «در ماه رمضان، در پيشواز ورود سال، اين دعا را بخوان» و فرموده است كه هر كس اين دعا[٢] را به خاطر خدا و خالصانه بخواند، در آن سال، فتنه و آفتى كه به دين و بدنش زيان برساند، به او نمى‌رسد و خداى متعال، او را از شرّ آنچه در آن سال پيش آيد، نگه مى‌دارد.

[١] در متن عربى،« غُرّة الشهور( آغاز ماه‌ها)» آمده است.« غُرّه» هر چيز، به معناى اوّل آن است،( كه در احاديث نيز آمده: ماه رمضان، آغاز سال است)، يا مراد از آن، برترين و كامل‌ترينِ ماه‌هاست، همچنان كه در النهاية آمده است:« غرّه هر چيز، آن است كه ارزشمندتر باشد». غرّه، به معناى سفيدى هم آمده است. پس احتمال آن نيز هست. بر اين اساس، تعبير يادشده، يعنى: ماهى كه با انوار معنوى، پُرفروغ است. البتّه معناى اوّل، درست‌تر است( بحار الأنوار: ٥٨/ ٣٧٦).

[٢] براى ديدن دعا، ر. ك: ص ٢٣٣، ح ٢٦١.