ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧ - فصل يكم عظمت و احترام ماه رمضان

سپاس، خدايى را كه ما را بى‌منّت، برخوردار از دين خود ساخت و ما را براى آيين خويش ويژه ساخت و راه‌هاى احسان خود را براى ما هموار ساخت تا با منّت او، اين راه‌ها را پيموده، به رضوان او برسيم؛ سپاسى كه از ما بپذيرد و با آن از ما خشنود گردد. سپاس، خداوندى را كه ماه رمضانِ خود را يكى از آن راه‌ها قرار داد، ماه روزه‌دارى، ماه اسلام، ماه پاك‌كننده، ماه آزمون و پاك شدن از گناه، و ماه قيام براى عبادت ....

٨. امام سجّاد ٧ (در دعاى خويش به هنگام وداع با ماه رمضان): بدرود، اى ماه بزرگ‌تر خدا و اى عيد اولياى الهى!

بدرود، اى بهترين اوقاتى كه همراهت بوديم و اى بهترين ماه در ميان روزها و ساعت‌ها!

بدرود، اى ماهى كه برآمدن آرزوها در آن، نزديك شد و كارها [ى نيك‌] در آن، گسترش يافت!

بدرود، اى همنشينى كه تا بود، قدر و بهايش بزرگ بود و چون از دست مى‌رود، فقدانش دردناك است و [اى‌] مايه اميدى كه جدايى از آن، ناراحت‌كننده است!

٩. امام صادق ٧: ماه رمضان، حق و حرمتى دارد كه هيچ يك از ماه‌ها شبيه آن نيست.

ر. ك: ص ٦١ (مجموعه بركات و ويژگى‌هاى ماه رمضان)

ص ١٦١ (آمادگى براى ميهمانى خدا).