ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٣ - ٢/ ٤ ٣ دعاى ختم قرآن

را به بركت آن، به سويمان روان گردان و با آن، ما را از خوى‌هاى ناپسند و اخلاق پست دور كن و از پرتگاه كفر و انگيزه‌هاى نفاق نگه دار تا در قيامت، پيشواى ما در رسيدن به خشنودى و بهشت تو گردد و در دنيا از خشم تو و تعدّى از حدود تو بازدارنده باشد و در حلال شمردن حلالش و حرام دانستن حرامش، براى آنچه نزد توست، گواه باشد!

خداوندا! بر محمّد و خاندانش درود فرست و به بركت قرآن، در هنگام مرگ، سختى جان كندن و رنجِ ناليدن و به شماره افتادن نَفَس‌ها را بر ما آسان گردان، آنگاه كه جان‌ها به گلوگاه مى‌رسند و گفته مى‌شود: «كيست كه شفا بخشد؟»[١]، آنگاه كه فرشته مرگ براى جان ستاندن، از حجاب‌هاى غيبى چهره مى‌نمايد و از كمان مرگ‌ها، تيرهاى وحشت جدايى را به سوى آنها پرتاب مى‌كند و از شرنگ مرگ، جامى زهرآگين برايشان در هم مى‌آميزد و رفتن و كوچيدن ما به آخرت، نزديك مى‌شود و كارها همچون گردن‌بند، در گردن‌ها مى‌آويزد و گورها جايگاه ما تا روز ديدار (قيامت) خواهد شد!

خداوندا! بر محمّد و خاندانش درود فرست و در آمدن ما را به سراى فرسودگى و ماندن درازمدّت ما را در ميان طبقات خاك، بر ما مبارك گردان و گورها را پس از جدايى از دنيا، بهترين منزلگاه‌هاى ما قرار بده و با رحمت خويش، تنگناى گورهايمان را بر ما بگستران و ما را به خاطر گناهانِ هلاكت‌بارمان نزد حاضران در عرصه قيامت رسوا مگردان و به بركت قرآن، در جايگاهى كه ما را بر تو عرضه مى‌كنند، بر خوارى جايگاه ما ترحّم كن، و به بركت آن، لغزش قدم‌هايمان را در روز عبور از پل لرزان جهنّم، ثابت بدار و به سبب آن، تاريكى‌هاى قبر ما را پيش از رستاخيز، روشن بگردان و ما را به بركت آن، از هر اندوه روز قيامت و هراس‌هاى سخت آن روزِ دشوار، نجات بده و در آن روزِ حسرت و ندامت، آن روز كه چهره‌هاى ستمكارانْ سياه مى‌شود، ما را روسفيد بگردان و محبّت ما را در دل‌هاى مؤمنان بيفكن و زندگى را بر ما دشوار مگردان!

[١] اشاره است به آيه ٢٦ و ٢٧ سوره قيامت.