ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٩ - ٢/ ٤ ٣ دعاى ختم قرآن

پرچم نجاتى كه هر كس روش آن را پيروى كند، گم‌راه نمى‌گردد و هر كس به دستگيره عصمتش بياويزد، دست‌هاى هلاكت به آن نمى‌رسد.

خداوندا! حال كه با يارى بر تلاوتش، سودمان بخشيدى و گره‌هاى زبانمان را با عبارت‌هاى نيكويش روان ساختى، پس ما را از آنانى قرار ده كه آن را چنان كه سزاوار است، رعايتش مى‌كنند و با اعتقاد به تسليم بودن در برابر آيات محكمش، تو را بندگى مى‌كنند و به اقرار به متشابهات آن و دلايل روشن و روشنگرش، پناه مى‌برند!

خداوندا! آن را بر پيامبرت محمّد ٦، سربسته نازل كردى و دانش شگفتى‌هايش را به طور كامل به او الهام كردى و علمِ آن را با تفسيرش به ما ارث دادى‌[١] و ما را بر آن كه از علم آن ناآگاه است، برترى بخشيدى و ما را بر او نيرومند ساختى، تا ما را فراتر از كسى سازى كه توان حمل دانش آن را نداشت.

خداوندا! آن گونه كه دل‌هاى ما را حامل حقايقش ساختى و با رحمت خويش، شرافت و برترى آن را به ما آموختى، بر محمّد، كه زبان گوياى آن بود، و بر خاندانش، كه نگهبانان آن‌اند، درود فرست و ما را از آنانى ساز كه معترف‌اند قرآن از سوى توست، تا ترديدى در تصديق آن بر ما پيش نيايد و انحرافى از راه ميانه‌اش، گريبان‌گيرمان نشود!

خداوندا! بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را از آنانى قرار بده كه به ريسمانش مى‌آويزند و از متشابهات، به پناهگاه نگه‌دارنده‌اش پناه مى‌برند و در سايه بال رحمتش مى‌آرمند و با روشنى بامدادش راه مى‌يابند و به پرتو روشنگرش اقتدا مى‌كنند و از چراغ آن نور مى‌گيرند و از غير آن، هدايت نمى‌جويند!

خداوندا! همان گونه كه با آن، محمّد را نشانه‌اى براى راهنمايى بر خويش قرار دادى و با خاندانش راه‌هاى رسيدن به رضاى خود را روشن كردى، بر

[١] روشن است كه آگاهى كامل‌از تفسير قرآن و حمل حقايق آن ويژه امامان است و همان گونه كه سيّد ابن طاووس در آغاز اين دعا گفته است، اگر ديگرى بخواهد آنها را بخواند، بايد آنها را به تناسب حال خود تغيير بدهد.