ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٣ - ٢/ ٤ ٢ دعاى تلاوت قرآن

مى‌دهم، از وقتى كه در اين حال قرار گرفته‌ام. من در مقابل اين، چه پاداشى دارم؟

فرمود: «پاداش تو براى اين كار، آن است كه در قيامت با آنان باشى».

گفتم: اللّه أكبر! من چنين پاداشى دارم؟

سه بار فرمود: «آرى».

٢/ ٤- ٢

دعاى تلاوت قرآن‌

٤٥١. الإقبال (به نقل از على بن ميمون زرگر (ابو الأكراد): امام صادق ٧، هرگاه قرآن را براى خواندن به دست مى‌گرفت، پيش از آن كه آن را بگشايد، وقتى آن را در دست راست خود مى‌گرفت، مى‌گفت:

«به نام خدا. خداوندا! گواهى مى‌دهم اين، كتاب توست كه از سوى تو بر فرستاده‌ات محمّد بن عبد اللّه كه درود خدا بر او و خاندانش باد نازل شده است، و كتابِ گوياى توست بر زبان فرستاده‌ات و در آن است حكم و قوانين دين تو كه آن را بر پيامبرت فرو فرستادى و آن را پيمانى از سوى خود با آفريدگانت و ريسمانى پيوسته ميان خود و بندگانت قرار دادى.

خدايا! پيمان و كتاب تو را گشوده‌ام. خداوندا! نگاهم را به آن، عبادت قرار بده و خواندنم را تفكّر، و انديشيدنم را پندگيرى! مرا از آنانى قرار بده كه از بيان پندهاى تو در آن، پند مى‌گيرند و از نافرمانى تو مى‌پرهيزند! و آنگاه كه كتاب تو را مى‌خوانم، بر دل و گوشم مُهر نزن و بر چشمم پرده نيفكن و خواندنم را خواندنى بى‌تدبّر قرار مده؛ بلكه چنانم ساز كه در آيه‌ها و احكامش تدبّر كنم و قوانين دين تو را عمل نمايم! و نگاهم را در آن، غفلت و قرائتم را