ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠١ - ٤/ ١ دعاهاى آخر شعبان

فصل چهارم: دعاهاى آمادگى براى ميهمانى خدا

٤/ ١

دعاهاى آخر شعبان‌

٢٤١. امام صادق ٧ (در دعاى خويش در آخر شعبان):

[خدايا!] اين ماه مبارك، كه قرآن را در آن فرو فرستاده‌اى و آن را مايه هدايت مردم و نشانه‌هايى روشن از هدايت و فرقان قرار داده‌اى، فرا رسيد. پس، ما را در اين ماه، سالم بدار و نيز آن را براى ما و از ما سلامت بدار، در آسانى و تن‌درستى از سوى خودت![١]

٢٤٢. امام صادق ٧ (از جمله دعاهايى كه در آخرين شب شعبان و اوّلين شب ماه رمضان مى‌خوانْد):

خداوندا! اين ماه مبارك، كه قرآن را در آن فرو فرستاده‌اى و آن را مايه هدايت مردم و نشانه‌هايى روشن از هدايت و فرقان قرار داده‌اى، فرا رسيد. پس، ما را در اين ماه، سالم بدار و نيز آن را براى ما سالم بدار و آن را با

[١] معناى« ما را در اين ماه، سالم بدار»، آن است كه چيزى مانند بيمارى و غير آن براى ما پيش نيايد كه نتوانيم روزه بگيريم. و معناى« آن را براى ما سالم بدار»، اين است كه ماه رمضان، روشن باشد و چنان نباشد كه اوّل و آخرش، قطعى نباشد و روزه و عيد فطر، آشفته گردد. و معناى« آن را از ما سلامت بدار»، اين است كه ما را در اين ماه، از گناهان، حفظ كن( مجمع البحرين: ٢/ ٨٧٤).