ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٥ - سخنى درباره تقويت آثار روزه با اصلاح غذا

سخنى درباره تقويت آثار روزه با اصلاح غذا

خوردن و نوشيدن به هنگام افطار و سحر، جان‌مايه روزه‌دارى است. از اين رو، در نظر اسلام، حلال يا حرام بودن خوردنى‌ها و نوشيدنى‌ها، اندازه و نوع آنها و همچنين انگيزه روزه‌داران از خوردن و آشاميدن، در ميزان بهره‌ورى از روزه نقشى اساسى دارند و در دستاوردهاى روزه‌دار از بركات اين ميهمانى، بسيار مؤثّرند.

نخستين شرط بهره‌ورى از روزه، آن است كه نيروى تأمين‌كننده و پشتوانه انسان براى روزه گرفتن، حلال باشد. غذاى حرام، نه تنها در بهره‌مندى انسان از آثار و بركات روزه، نقش تخريبى دارد، بلكه آفتى است كه همه عبادت‌ها را تهديد مى‌كند، بدان گونه كه در روايات گذشته اشاره شد. از اين رو، از پيامبر خدا روايت شده است:

العِبادَةُ مَعَ أكلِ الحَرامِ كَالبِناءِ عَلَى الرَّملِ؛[١]

عبادت همراه با حرامخوارى، مثل بنا ساختن بر شنزار است.

بر اين پايه، براى روزه‌دار، شناخت غذاهاى حرام، اهمّيتى ويژه دارد.

[١] عدّة الداعى: ١٤١، بحار الأنوار: ١٠٣/ ١٦/ ٧٣.