ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٥ - ٢/ ٣ سخن امام هشتم، هنگام فرا رسيدن ماه رمضان

كس در ماه رمضان يك آيه از كتاب خدا بخواند، مثل كسى است كه در غير آن، ختم قرآن كرده باشد و هر كس در اين ماه، به صورت برادر مؤمنش بخندد، خدا را در قيامت ديدار نخواهد كرد، مگر آن كه در چهره او خواهد خنديد[١] و به بهشت، مژده‌اش خواهد داد.

و هر كس در آن ماه، مؤمنى را يارى كند، خداوند، او را بر گذشتن از صراط، در آن روز كه قدم‌ها بر آن مى‌لغزد، يارى خواهد كرد. و هر كس در آن، خشم خود را نگه دارد، خداوند نيز روز قيامت، خشمش را از او نگه خواهد داشت. و هر كس در آن، ستم‌ديده‌اى را يارى كند، خداوند، او را در دنيا بر ضدّ كسى كه با وى دشمنى نمايد، يارى مى‌كند و روز قيامت نيز هنگام حساب و ميزان، يارى‌اش مى‌نمايد.

ماه رمضان، ماه بركت است، ماه رحمت، ماه آمرزش، ماه توبه و بازگشت به سوى خدا. هر كه در ماه رمضان آمرزيده نشود، پس در چه ماهى آمرزيده گردد؟! پس، از خداوند بخواهيد كه در اين ماه، روزه شما را بپذيرد و آن را آخرين رمضان شما قرار ندهد و شما را بر طاعت خويش توفيق دهد و از نافرمانى خود نگه دارد، كه او بهترين كسى است كه از او درخواست مى‌شود.

[١] مقصود، تجلّى حضرت حق جلّ و علا با صفت رحمت و رأفت بر دل مؤمن است.