ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦٩ - ٢/ ١ خطبههاى پيامبر، هنگام فرا رسيدن ماه رمضان

نيازهايتان و بهشت را بطلبيد و از خداوند، عافيت بخواهيد و از آتش به خداوند پناه ببريد».

٢٢٠. دعائم الإسلام: در آخرين روز شعبان، پيامبر خدا براى مردم خطبه خواند و فرمود:

«اى مردم! ماهى بزرگ بر شما سايه افكنده است، ماهى مبارك، ماهى كه در آن، شبى است كه عمل در آن، بهتر از عمل در هزار ماه است. هر كس با كار نيكى از نيكى‌ها در آن به خداوند تقرّب جويد، گويا واجبى را در ماه‌هاى ديگر ادا كرده است، و هر كس واجبى را در آن انجام دهد، همچون كسى است كه هفتاد واجب را در ماه‌هاى ديگر انجام داده است.

و آن، ماه صبر است و پاداش صبر، بهشت است. ماه مواسات (همدردى) است و ماهى است كه روزىِ مؤمن در آن افزوده مى‌شود. هر كس روزه‌دارى را در آن افطار دهد، پاداشش آمرزش گناهانش و آزادى‌اش از آتش است و براى او به اندازه آن [روزه‌دار]، پاداش است، بى آن كه از اجر او چيزى كاسته شود».

برخى گفتند: اى پيامبر خدا! همه ما آن اندازه چيزى نداريم كه روزه‌دارى را افطار دهيم.

فرمود: «خداوند، اين پاداش را به كسى مى‌دهد كه روزه‌دارى را به اندازه جرعه‌اى شير يا دانه‌اى خرما و يا جرعه‌اى آب، افطار دهد. و هر كس روزه‌دارى را سير كند، خداوند، او را از حوض من چنان سيراب مى‌كند كه پس از آن هرگز تشنه نمى‌گردد.

اين، ماهى است كه آغازش رحمت، ميانش آمرزش و پايانش آزادى از آتش است. هر كه در اين ماه بر برده خود آسان بگيرد، خداوند، او را مى‌آمرزد و از آتش، آزادش مى‌كند. در اين ماه، چهار كار را زياد انجام دهيد، كه با دو كار، پروردگارتان را راضى مى‌كنيد و از دو كار هم بى‌نياز نيستيد. امّا دو كارى كه پروردگارتان را با آنها راضى مى‌كنيد، شهادت به يكتايى خداوند و آمرزش‌خواهى از اوست. و امّا آن دو كه از آنها بى‌نياز نيستيد، از خداوند، بهشت بخواهيد و از آتش به او پناه ببريد».