ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥١ - ن- مجموعه بركتها

٢٠٩. پيامبر خدا ٦: هر كس يك روز را از [ماه‌] رمضان به خاطر خدا روزه بگيرد، پاداش روزه‌اش به قدرى است كه اگر همه مردم دنيا از آغاز تا فرجام دنيا، گرد آيند، وى مى‌تواند آنان را سير و سيراب نمايد، بدون آن كه از بهشتيان، اندكى درخواست كند.

٢١٠. فضائل الأشهر الثلاثة (به نقل از ضحّاك، از امام على ٧): پيامبر خدا فرمود: «شعبان، ماه من است و ماه رمضان، ماه خداست. پس هر كه ماه مرا روزه بدارد، در روز قيامت، شفيع او خواهم بود. و هر كس ماه خدا را روزه بدارد، خداوند در گور، وحشت او را به انس، تبديل مى‌كند؛ تنهايى او را [به انس خود] پيوند مى‌دهد؛ و او از گور خويش سفيدرو بيرون مى‌آيد و نامه عمل را به دست راستش و جاودانگى [در بهشت‌] را در دست چپش مى‌گيرد، تا آن كه در پيشگاه پروردگارش مى‌ايستد.

خداوند مى‌فرمايد:" بنده من!".

مى‌گويد: لبّيك، سرورم!

مى‌فرمايد:" براى من، روزه گرفتى؟".

مى‌گويد: آرى، سرورم!

خداوند متعال مى‌فرمايد:" دست بنده‌ام را بگيريد و نزد پيامبرم ببريد".

او را نزد من مى‌آورند. من به او مى‌گويم: ماه مرا روزه گرفتى؟

مى‌گويد: آرى.

پس مى‌گويم: من امروز، تو را شفاعت مى‌كنم.

پس خداى متعال مى‌فرمايد:" من از حقوق خودم به خاطر بنده‌ام گذشتم؛ امّا درباره حقوق مردم: پس هر كه از او درگذرد، عوض آن بر من است تا آن كه راضى شود"».

پيامبر ٦ فرمود: «پس، دست او را مى‌گيرم و وى را به صراط مى‌برم. صراط را لغزنده مى‌يابم، به گونه‌اى كه پاى خطاكاران بر آن استوار نمى‌ماند. [آنجا نيز] دست او را مى‌گيرم.

مأمور صراط به من مى‌گويد: اى پيامبر خدا! اين كيست؟

مى‌گويم: فلانى است، از امّت من. در دنيا به خاطر رسيدن به شفاعتم، ماه مرا روزه گرفته است و به خاطر رسيدن به وعده الهى، ماه خدا را روزه داشته است.