ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥ - نامهاى ماه رمضان

است و هم دلالتشان نارساست، با اين توضيح كه:

اوّلًا، هيچ يك از روايات مورد اشاره، از نظر سند، معتبر نيستند.

ثانيا، با مراجعه به رواياتى كه به شمارش نام‌هاى خداوند پرداخته‌اند، ديده مى‌شود كه چنين نامى در ميان آنها نيست.

ثالثا، در بسيارى از رواياتى كه از پيامبر ٦ و اهل بيت : نقل شده است، كلمه «رمضان» بدون آن كه واژه «ماه» در اوّل آن باشد، به كار رفته است و بسيار بعيد است كه راويان، از پيش خود، مضاف را از همه اين روايات، حذف كرده باشند.[١]

نام‌هاى ماه رمضان‌

احاديث اسلامى، «ماه رمضان» را با نام‌ها و صفات متعدّدى توصيف كرده‌اند كه همه آنها عظمت اين ماه را نشان مى‌دهند و بيانگر نقش مثبت، ژرف و سازنده آن در رشد، بالندگى و فراهم آوردن سعادت دنيوى و اخروى انسان‌اند. از جمله اين نام‌ها و صفات، موارد زيرند:

١. ماه خدا،[٢] ٢. ماه بزرگ‌تر خدا،[٣] ٣. ماه ميهمانى خدا،[٤] ٤. ماه نزول قرآن،[٥] ٥. ماه تلاوت قرآن،[٦] ٦. ماه روزه گرفتن،[٧] ٧. ماه مسلمانى،[٨] ٨. ماه پاك‌كننده،[٩] ٩. ماه خالص‌سازى،[١٠] ١٠. ماه نماز،[١١] ١١. ماه آزادسازى،[١٢]

[١] ر. ك: الميزان فى تفسير القرآن: ٢/ ٢٦.

[٢] ر. ك: ح ٥ و ح ١٠ ١٣ و ح ٢١٠ و ح ٢١٨ و ح ٢٢٥ و ح ٢٢٧ و ح ٢٣٢ و ح ٤٦٦.

[٣] ر. ك: ح ٨.

[٤] ر. ك: ص ٤١( ويژگى‌هاى ماه رمضان/ ماه ميهمانى خدا).

[٥] ر. ك: ص ٤٩( ويژگى‌هاى ماه رمضان/ نزول قرآن، در شب قدر). و ح ٢٢٥.

[٦] ر. ك: ح ٢٢٥ و ح ٢٢٦. و ص ٣٢٧( زياد قرآن خواندن).

[٧] ر. ك: ح ٧ و ح ٢٢٥ و ح ٢٢٦.

[٨] ر. ك: ح ٧.

[٩] ( ٩، ١٠) ر. ك: ح ٧ و ٢٢٦.

[١٠] ( ٩، ١٠) ر. ك: ح ٧ و ٢٢٦.

[١١] ر. ك: ح ٧ و ٢٢٦.

[١٢] ر. ك: ص ٥٩( بركات ماه رمضان/ آزادى از آتش دوزخ). و ح ٢٢٥ و ح ٢٢٧ و ح ٤٦٦.