ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١١ - ١/ ٥ ارزش روزهدار

١/ ٥

ارزش روزه‌دار

قرآن‌

« [مؤمنانْ‌] توبه‌كنندگان، پرستشگران، ستايشگران، سياحتگران (روزه‌داران)[١]، ركوع‌كنندگان، سجده‌كنندگان، امر به معروف و نهى از منكر كنندگان و نگهبانان حدود الهى‌اند و مؤمنان را بشارت بده».

«همانا خداوند براى مردان و زنان مسلمان و مؤمن، پرستشگر، راستگو، صابر، خاشع، صدقه‌دهنده، روزه‌دار، پاك‌دامن، و مردان و زنانى كه خدا را بسيار ياد مى‌كنند، آمرزش و پاداشى بزرگ فراهم ساخته است».

حديث‌

١١٤. پيامبر خدا ٦ (درباره آيه: « [مؤمنانْ‌] توبه‌كنندگان، پرستشگران، ستايشگران، سياحتگران ... اند»): سياحتگران، همان روزه‌داران‌اند.[٢]

١١٥. پيامبر خدا ٦: خداوند، سفره‌اى دارد كه بر آن نعمتى است كه نه چشمى ديده، نه گوشى شنيده و نه بر دل بشرى گذشته است. بر سر اين سفره، جز روزه‌داران نخواهند نشست.

١١٦. پيامبر خدا ٦: خواب روزه‌دار، عبادت است و نَفَس او، تسبيح است.

[١] درباره اين معنا، ر. ك: حديث ١١٤.

[٢] در حديث است:« سياحت اين امّت، روزه است». اين كه به روزه‌دار،« گردشگر» گفته شده، به خاطر شباهتى است كه ميانشان وجود دارد؛ زيرا كسى كه در زمين سياحت مى‌كند، عبادت‌پيشه‌اى است كه بى‌توشه و آب مى‌گردد و هرگاه چيزى بيابد، مى‌خورد. روزه‌دار هم روزش را بدون خوردن و نوشيدن مى‌گذراند.