ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٥ - سخنى در شرح حديثِ «روزه، براى من است»

سخنى در شرح حديثِ: «روزه، براى من است»

ابو حامد غزّالى در شرح اين حديث، گفته است:

اين كه روزه براى خداست و اين شرافت را يافته كه به خداوند، نسبت داده شود (هر چند همه عبادات، براى اوست، همچنان كه كعبه اين شرف را يافته كه خانه او باشد، در حالى كه همه زمين براى اوست) دو معنا دارد:

نخست، اين كه: روزه، پرهيز و ترك است و عملى پنهان است و در آن، كارى نيست كه ديده شود. به خلاف همه عبادت‌ها كه در معرض ديد مردم انجام مى‌شوند، روزه، عبادتى است كه جز خدا آن را نمى‌داند؛ چرا كه كارى است باطنى كه همان صبر است.

دوم، اين كه: روزه، سركوبى دشمن خداست؛ چون ابزار شيطان ملعون، شهوت‌ها هستند و شهوات با خوردن و آشاميدن، نيرو مى‌يابند. از اين رو، پيامبر ٦ فرموده است:

إنَّ الشَّيطانَ لَيَجرى مِنِ ابنِ آدَمَ مَجرَى الدَّمِ؛ فَضَيِّقوا مَجارِيَهُ بِالجوعِ؛[١]

شيطان، همچون خون، در وجود آدمى جارى مى‌شود، پس‌

[١] براى آگاهى از منابع حديث ر. ك: ص ٧٨، پاورقى ٢.