لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٦٩ - هر گاه داخل شوى در قبرستان پس بگو

و اما در صحاح سته بطرق متكثره از عايشه روايت كرده‌اند شش ماه بعد از آن حضرت زنده بودند و اهل خانه اعلمند به آن چه در خانه است و آن چه در خانه واقع مى‌شود و غرض ايشان از وضع كردن شش ماه آنست كه مخفى سازند شهادت محسن و حضرت فاطمه صلوات اللَّه عليها را و ليكن در اين احاديث طولانى كه بخارى نقل كرده است حال همه ايشان خصوصا ابو بكر و عمر ظاهر مى‌شود اگر كسى نيكو تدبر نمايد و هم چنين از احاديثى ديگر كه بخارى نقل كرده است طولانى نيز حال ايشان بديهى مى‌شود و إن شاء اللَّه تعالى در باب وصيت مذكور خواهد شد.

[هر گاه داخل شوى در قبرستان پس بگو]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه اذا دخلت الجبّانة فقل السّلام على اهل الجنّة)

و آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه داخل شوى در قبرستان پس بگو السلام على اهل الجنة رحمت الهى و سلامتى از عذاب الهى بر كسى باد كه از اهل بهشت است و مراد از آن شيعه اثنى عشريست اگر چه فاسق از دنيا رفته باشد چون عاقبت به بهشت خواهد رفت.

(و قال ابو الحسن موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما اذا دخلت المقابر فطإ القبور فمن كان مؤمنا استروح إلى ذلك و من كان منافقا وجد ألمه)

و منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چون داخل قبرستان شوى ضرر ندارد راه رفتن بر بالاى قبور زيرا كه هر كه مؤمن است راحت مى‌يابد از بركت قدم مؤمن و هر كه منافق است يعنى غير اثنى عشرى الم آن را مى‌يابد.

و در حديث موثق كالصحيح منقولست كه سؤال كرد على بن جعفر از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه كه آيا خانه بنا مى‌توان كرد بر قبرها و مى‌توان نشستن بر بالاى قبر حضرت فرمودند كه خوب نيست بنا كردن بر قبرها و