الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٤٥٩ - ايمان ابو طالب

قرار داده شود و ايمان مردم در كفه ديگر، ايمان ابو طالب بر ايمان آنها سنگينى مى‌كند و سپس فرمود: آيا نمى‌بينى كه امير المؤمنين على ٧ دستور مى‌داد از طرف وى حج بجا آورند[١].

برخى از علماى بزرگ اهل سنت در بعضى موارد سخنى از روى انصاف گفته‌اند از جمله «جاحظ» (ابو عثمان عمرو بن بحر معتزلى) صاحب «البيان و التبيين» در رساله‌اى ضمن بيان يك سلسله حقايق در باره اهل بيت، و اعتراف به اين كه در حق ايشان كوتاه آمده‌اند، در باره جناب ابو طالب مى‌نويسد: و حامى النبى و معينه و محبه اشد حبا و كفيله و مربيه و المقر بنبوته و المعترف برسالته و المنشد في مناقبه ابياتا كثيرة و شيخ قريش ..»[٢].

حمايت‌كننده پيغمبر ٦ و كمك دهنده او رئيس قبيله قريش ابو طالب كه بى‌نهايت او را دوست مى‌داشت و كفيل زندگى و مربى او و اقراركننده به نبوت و معترف به رسالت او و سراينده اشعار بسيارى در مدح و منقبت آن حضرت بود.

ابن ابى الحديد اشعار زيرا را در مدح جناب ابو طالب سروده:

[١] شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج ١٤، ص ٦٨.

[٢] بنا به نقل قندوزى در ينابيع المودة باب ٥٢ ص ١٥٣- ١٥٢.

[٣] ابن ابى الحديد، نهج البلاغه، ج ١٤، ص ٨٤.