الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٤٣٤ - سوء ادب نسبت به پيامبر اكرم

تاريخ زندگى آن حضرت به خوبى نشان مى‌دهد كه بعضى از همسران پيامبر نه تنها معرفت لازم را نسبت به مقام نبوت نداشتند، بلكه گاه او را همچون شخص عادى مورد بازخواست و حتى مورد اهانت قرار مى‌دادند بنا بر اين اصرار بر اين معنا كه همه آنها افراد شايسته و كاملى بوده‌اند، بى‌دليل به نظر مى‌رسد آنهم با توجه به صراحت آيات.

بعد از وفات پيامبر تمام زنان آن حضرت مأمور بودند كه «در خانه‌هاى خود بمانند و همچون جاهليت نخستين در ميان جمعيت ظاهر نشوند» و اندام و وسائل زينت خود را در معرض تماشاى ديگران قرار ندهند «وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الْأُولى‌»[١].

تمام زنان آن حضرت به اين دستور عمل كردند و جز براى امر ضرورى از خانه بيرون نيامدند جز عايشه كه اين دستور را زير پا گذاشت و در مقابل خليفه رسول خدا قيام كرد و جنگ جمل را به راه انداخت.

مثلا يكى از زنان رسول خدا «سوده» است چنانچه در صحاح و كتب محدثين و مورّخين اهل سنت ثبت است كه به «سوده» همسر رسول خدا گفتند: چرا حج و عمره نمى‌كنى؟ و از اين فيض عظمى باز مانده‌اى؟ سوده در جواب گفت كه يك بار حج بر من واجب بود، كه به جاى آوردم بعد از اين حج و عمره من اطاعت امر الهى است كه فرموده: «وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَ‌ ...» پس از خانه بيرون نروم چنان كه خداوند امر فرموده، حتى قصد دارم پاى از حجره‌اى كه رسول خدا مرا در آن نشانده حتى الإمكان بيرون نگذارم تا بميرم (همين طور هم عمل كرد و از خانه بيرون نرفت تا جنازه‌اش را بيرون بردند)[٢].

پس «سوده» يك زن مطيع و فرمانبردار رسول خدا ٦ بوده است، عايشه هم زن متمرد و عصيانگر آن حضرت بوده كه بر خلاف دستور خدا و رسولش فريب طلحه و زبير را خورد به بصره رفته «عثمان بن حنيف» را كه يكى از بزرگان صحابه و والى‌

[١] سوره احزاب، آيه ٣٣.

[٢] ابن سعد، طبقات، ج ٨، ص ٢٠٨.