الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ١٣٧ - يك سند زنده براى عظمت اصحاب كسا

دوم اين كه در روز خيبر شنيدم كه فرمود:

«لأعطينّ الراية رجلا يحبّ اللَّه و رسوله و يحبّه اللَّه و رسوله»

فردا حتما پرچم را به دست مردى مى‌دهم كه خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش او را دوست دارند و چون فردا شد همه گردن كشيديم شايد آن مرد ما باشيم، ولى شنيديم كه فرمود:

«ادعوا الىّ عليّا»

على را نزد من بخوانيد و چون او را آوردند درد چشم داشت، پس آب دهان در چشم او ماليد و پرچم جنگ را به دست او داده و در نتيجه خدا قلعه را برايش بگشود.

سوم اين كه وقتى آيه: فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ ... نازل شد،

«دعا رسول اللَّه ٦ عليا و فاطمة و حسنا و حسينا فقال: اللهمّ هؤلاء اهلى»

[١]: رسول خدا على و فاطمه و حسن و حسين را صدا زد و به درگاه خداوند عرضه كرد بار خدايا اينان اهل من هستند.

اين روايت را ترمذى هم در صحيح خود[٢] و احمد بن حنبل در مسند خود[٣] و سيوطى در «در المنثور» در تفسير آيه مباهله در سوره آل عمران روايت كرده‌اند.

عبد المحمود مؤلف كتاب مى‌گويد: محمد بن الحسن بن محمد بن زياد معروف به «النقاش» در تفسير خود «الشفاء الصدور» مطلبى گفته كه عين عبارت او چنين است، در ذيل آيه شريفه: فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ .. ابو بكر گفت در خبرهاست كه ديدند رسول خدا ٦ دست حسن را گرفته و حسين ٧ را بغل كرده بود، على ٧ در كنار او و فاطمه دنبال آنها مى‌آيند.

اين افتخار در ميان تمام پسرهاى پيامبر و اهل بيت او و امتش نصيب حسن و حسين گرديد و همين طور در ميان دختران پيامبر و اهل بيت او و امتش فاطمه (س) بود كه اين افتخار را نصيب خود ساخت و همچنين اين افتخار و فضيلت از ميان تمام خويشان و نزديكان پيامبر از اهل بيت و امتش نصيب امير المؤمنين على ٧ شد

[١] صحيح مسلم، ج ٢، ص ٣٦٠، طبع بيروت.

[٢] صحيح ترمذى، ج ٢، ص ٣٠٠.

[٣] مسند احمد بن حنبل، ج ١، ص ١٨٥.