الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٤٤١ - عايشه و شدت حسدش به خديجه كبرى

گردد؟!! آنگاه از غلام پرسيد كه چه كسى او را به قتل رسانيد، گفتند:

«عبد الرحمن بن ملجم» مرادى از قبيله بنى مراد، فورى گفت:

يعنى اگر على دور از من است خبر مرگ او را غلامى آورد كه خاك در دهان او مباد.

زينب دختر ام سلمه حاضر بود به او گفت: آيا در باره على ٧ اين چنين گوئى؟! ديد بد شد در جواب گفت: «اذا نسيت فذكّرنى» به خود نبودم از روى سهو و فراموشى اين طور گفتم، اگر باز اين حالت به من دست دهد، مرا ياد آور شويد تا نگويم‌[١].

و همچنين اگر او پشيمان شده و توبه كرده بود، پس چرا در مقابل جنازه سبط رسول خدا ٦ آن فساد و خيانت را انجام داد و سوار قاطر شد و سر راه بر جنازه سبط اكبر پيغمبر امام حسن ٧ گرفت و با جماعتى از بنى اميه و غلامان آنها سر راه بر جنازه بستند گفتند نمى‌گذاريم امام حسن ٧ را در كنار قبر جدش دفن نمائيد و اگر وصيت امام حسن نبود باز هم خونهاى زيادى ريخته مى‌شد.

بنا بر اين مسأله توبه حقيقت نداشته، و تا دم مرگ به دشمنى خود باقى بوده است.

عايشه و شدت حسدش به خديجه كبرى‌

مى‌دانيم بهترين زنان پيامبر خديجه كبرى مادر زهرا است.

پيامبر در باره او فرمود:

«خير نساء الجنّة خديجة بنت خويلد»

[٢].

بهترين زنان بهشت خديجه دختر خويلد است.

[١] ابو الفرج، مقاتل، ص ٤٢.

[٢] متقى هندى، ج ١٢، ص ٣٤٤٠٥.