الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢٧٠ - وجوب مودّت ذى القربى

فخر رازى در تفسير كبير خود در ذيل آيه‌ «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ‌ ...» بعد از نقل روايت فوق از زمخشرى مى‌گويد: پس ثابت شد كه اين چهار نفر خويشاوندان رسول خدا هستند و وقتى اين معنى ثابت شد، واجب مى‌شود كه اين چهار نفر را مخصوص به مزيت و عظمت بدانيم.

فخر رازى مى‌افزايد: دلائل مختلفى بر اين مسأله دلالت دارد:

اولا- در روايات قبل گذشت كه آل محمد ٦ كسانى هستند كه برگشت امرشان به او است، پس كسانى كه ارتباطشان محكمتر و كاملتر باشد، «آل» محسوب مى‌شوند و شك نيست كه فاطمه و على و حسن و حسين محكمترين پيوند را با رسول خدا داشتند و اين از مسلمات و مستفاد از احاديث متواتر است، بنا بر اين لازم است كه آنها را «آل پيامبر» بدانيم.

ثانيا- شك نيست كه پيامبر فاطمه را دوست مى‌داشت و در باره او فرمود:

«فاطمة بضعة منّى يؤذينى ما يؤذيها»

: (فاطمه پاره تن من است آنچه او را آزار دهد مرا آزار داده است)! و با احاديث متواتر از رسول خدا ٦ ثابت شده كه او على و حسن و حسين را دوست مى‌داشت و هنگامى كه اين معنى ثابت شود محبت آنها بر تمام امت واجب است چون خداوند فرموده:

وَ اتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ‌: (از او پيروى كنيد تا هدايت شويد).

و نيز فرموده: «فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ‌»: (كسانى كه فرمان او را مخالفت مى‌كنند از عذاب الهى بترسند). و نيز فرموده: قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ‌: (بگو اگر خدا را دوست مى‌داريد از من پيروى كنيد تا خدا شما را دوست دارد) و نيز فرموده: لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ: (براى شما در زندگى رسول خدا، سرمشق نيكوئى بود).

ثالثا- دعا براى «آل» افتخار بزرگى است و لذا اين دعا، خاتمه تشهد در نماز قرار داده شده: