الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢٦٩ - وجوب مودّت ذى القربى

پرسيدند كه‌

يا رسول اللَّه من قرابتك الّذين وجبت مودّتهم؟ قال: علىّ و فاطمة و ابناهما :

». (اى رسول خدا خويشاوندان تو كه مودت آنها بر ما واجب است چه كسانى هستند؟ فرمود: على، فاطمه و دو فرزندان آن دو، اين سخن را سه بار تكرار فرمود[١].

همين روايت را ثعلبى نيز در تفسير خود در تفسير آيه فوق به همين الفاظ و معانى آورده است‌[٢].

بخارى در صحيحش در ذيل آيه: قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌ به سند خود از «طاوس» از «ابن عباس» روايت كرده كه گفت: از آيه:

قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ ... سؤال شد سعيد بن جبير گفت: منظور از «قربى» آل محمد ٦ است‌[٣].

سيوطى در درّ منثور در تفسير آيه مورد بحث از «ابن منذر» و ابن ابى حاتم و طبرانى و ابن مردويه از طريق «سعيد بن جبير» از ابن عباس روايت كرده كه چون آيه نازل شد، مردم از رسول خدا ٦ پرسيدند خويشاوندان تو كه مودتشان بر ما واجب شده، كيانند؟ فرمود: على، فاطمه و حسن و حسين و فرزندان آن دو. و همين مضمون را «محب طبرى» در «ذخائر العقبى»[٤]. و هيثمى در «مجمع الزوائد»[٥] و ابن حجر در صواعق‌[٦] و شبلنجى در «نور الابصار»[٧] روايت كرده‌اند.

[١] احمد بن حنبل، بنا به نقل ذخائر العقبى، ص ٢٥- ابن مغازلى، المناقب، ص ٣٠٩- قرطبى، ذيل آيه مورد بحث، ج ٨، ص ٤٣، ٥٨.

[٢] احقاق الحق، بنقل از او، ج ٩، ص ٩٢.

[٣] بخارى، صحيح، ج ٦، ص ٣٧.

[٤] ذخائر العقبى، ص ٢٥.

[٥] هيثمى، مجمع الزوائد، ج ٧، ص ١٠٣.

[٦] صواعق محرقة، ج ٧ ص ١٠١.

[٧] شبلنجى، نور الابصار، ص ١٠١.