١-١ ـ حيات علمى: مؤلف، ايام جوانى را در جوار مرقد مطهر على بن موسى الرضا(ع) به تحصيل علوم دينى اشتغال داشت و در همه رشته‌هاى علمى متداول آن عصر، از ادبيات عرب گرفته تا حديث، فقه، اصول، تفسير و غير آن‌ها تبحر يافت، سپس براى طى مدارج علمى بالاتر در سال ٥٢٣ ه++ ق به سبزوار ـ كه در آن عصر مركز تشيع و مهد علم بود ـ هجرت كرد.

صاحب اعيان الشيعه در ذيل ترجمه او مى‌نويسد: «فضل و تبحر وى در علوم و نيز وثاقت او امرى‌است كه نيازى به بيان ندارد» (١٠).

از مشايخ روايت و اساتيد طبرسى مى‌توان از ابوعلى طوسى ـ فرزند شيخ طوسى ـ و موفق‌الدين حسين بن ابى الفتح و واعظ بكرآبادى و ابو الحسن عبيد الله بن محمد بن حسين بيهقى نام برد. (١١)

برخى از شاگردان و راويان از وى عبارت‌اند از: فرزند دانشمندش حسن بن فضل طبرسى مؤلف كتاب مكارم الاخلاق، منتجب الدين صاحب فهرست معروف، قطب الدين راوندى و ابن شهر آشوب مازندرانى. (١٢)

(٩) اعيان الشيعة، ج٧ ، ص٣٦٩، رياض العلماء، ج٤، ص٣٤١.
(١٠) اعيان الشيعة، ج٨، ص٣٩٨.
(١١) رياض العلماء، ج٤، ص٣٤١، اعيان الشيعة، ج٨ ، ص٣٩٨.
(١٢) همان.