بحث را در روايات به ويژه رواياتى كه دلالت بر حرمان زوجه نسبت به بخشى از ارث همچون زمين و خانه ـ يا طبق برخى از روايات محروميت از ارث سلاح و چهار پايان ـ دارد و توضيحات اضافه‌اى كه در برخى از آنها آمده مانند ذكر علت اين حكم و بيان حكمت آن متمركز كنيم:

١. مارواه ميسر بيّاع الزطّى عن أبي عبداللّه‌(ع)، قال: سألته عن النساء مالهن من الميراث؟ قال: لهن قيمة الطوب والبناء والخشب والقصب، فأما الأرض والعقارات فلاميراث لهن فيه... (٥٩)؛

ميسر مى‌گويد از امام صادق(ع) در مورد زنان پرسيدم سهم آنان از ميراث چيست؟ فرمود قيمت آجر، ساختمان، چوب و نى به آنان داده مى‌شود اما از زمين و مستغلات ميراثى ندارند... .

٢. ما روى عن أبي جعفر قال: النساء لايرثن من الأرض ولامن العقار شيئاً (٦٠)؛

امام باقر(ع) فرمود: زنان از زمين و مستغلات ارث نمى‌برند.

٣. ما رواه محمد بن مسلم، قال: قال ابو عبداللّه‌(ع): ترث المرأة الطوب ولاترث من الرباع شيئاً. قال: قلت: كيف ترث من الفرع و لاترث من الرباع شيئاً؟ فقال: ليس لها منه نسب ترث به و انّما هي دخيل عليهم فترث من الفرع و لاترث من الأصل ولايدخل عليهم داخل بسببها (٦١)؛

امام صادق(ع) فرمود: زوجه از آجر ارث مى‌برد ولى از زمين چيزى ارث نمى‌برد، راوى مى‌گويد: گفتم: چگونه از فرع ارث مى‌برد و از زمين ارث نمى‌برد؟ فرمود: چون زن نسبت به شوهرش نسبى ندارد كه به سبب آن از او ارث ببرد و او بر آنان(خانواده شوهر) داخل شده، به همين جهت از فرع

(٥٩) وسائل الشيعه، ج٢٦، ص٢٠٦ ـ ٢٠٧، باب ٥ از ابواب ميراث الازواج، ح٣.
(٦٠) همان، ص٢٠٧، باب ٥ از ابواب ميراث الازواج، ح٤.
(٦١) همان، ص٢٠٦، باب ٦ از ابواب ميراث الازواج، ح٢.