آخر اين روايت مشتمل بر بيان علت حكم ارث نبردن زوجه از مستغلات است و آن اين است كه ممكن است زن با شوهر ديگرى ازدواج كند و او را در سهم خودش با ساير ورثه از نزديكان شوهر سابقش در منزل شوهر ساكن كند، كه اين امر به خانواده شوهر گران خواهد بود به ويژه در فرهنگ عربى آن زمان.

اشكال در دلالت اين روايات

١. اين دسته از روايات معارض است با روايات ديگرى كه دلالت بر ارث زن از تمامى تركه دارد، اين روايات بعضى به صراحت و بعضى به اطلاق اين حكم را بيان كرده‌اند و در برخى از اين روايات تفصيل داده شده ميان فرزند داشتن و نداشتن، همچون روايات ذيل:

١ - ١. ما تقول في رجل تزوج امرأة ثمّ مات عنها و قد فرض الصداق؟ قال: لها نصف الصداق و ترثه من كل شيء و إن ماتت فهو كذلك (٦٢)؛

عبيد بن زراره و فضل بن ابى العباس مى‌گويند به امام صادق(ع) گفتيم چه مى‌فرماييد در مورد مردى كه با زنى ازدواج كرده و فوت مى‌كند و مهريه نيز تعيين نموده؟ فرمود: نصف مهريه براى زن(برعهده شوهر) است و از هر چيزى از شوهرش ارث مى‌برد و اگر زن بميرد شوهر نيز ارث مى‌برد.

١ ـ ٢. موثقة الفضل بن عبدالملك و ابن أبي يعفور عن أبى عبداللّه‌(ع)، قال سألته عن الرجل هل يرث من دار امرأته او أرضها من التربة شيئاً أو يكون فى ذلك بمنزلة المرأة فلايرث من ذلك شيئاً؟ فقال: يرثها و ترثه من كل شيء ترك و تركت (٦٣)؛

(٦٢) وسائل الشيعه، ج٢١، ص٣٢٩، باب٥٨ از ابواب المهور، ح٩.
(٦٣) همان، ج٢٦، ص٢١٢، باب ٧ از ابواب ميراث الازواج، ح١.