فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦٩ - قانون توارث زوجين از ديدگاه قرآن كريم خالد غفورى
جهت هشتم: در عنوان فرزند، تفاوتى ميان جنين و فرزند متولد شده نيست. (١٨)
ممكن است مناقشه شود كه لفظ «ولد» شامل جنين نمىشود و بر آن صدق نمىكند، اما عرف، حكم به شمول آن مىكند .
جهت نهم: عنوان فرزند از جهت سن عموميت دارد و شامل صغير و بالغ مى شود.
جهت دهم: تعميم از جهت جنون و عقل، بنابراين با توجه به اطلاق عنوان ولد تفاوتى ميان فرزند مجنون يا عاقل، سفيه يا رشيد وجود ندارد.
جهت يازدهم: تعميم از ناحيه عدد، بنابراين تفاوتى ميان يك و يا چند فرزند نيست . (١٩)
بحث چهارم: تعميم در عنوان «زوجه» ـ خواه وارث و يا موروث باشد ـ از چند جهت :
جهت اول: تفاوتى ميان زوجه از اين جهت كه با او آميزش شده باشد و يا آميزش نشده باشد، وجود ندارد. (٢٠) اما معروف ميان اماميه اين است كه يك صورت از حكم ياد شده مستثنى است و ارث بردن زوجه از زوج، منوط به آميزش است و آن صورتى است كه زوج هنگام ازدواج مريض باشد و قبل از آميزش فوت كند؛ يعنى با همان مرضى كه ازدواج كرده فوت كند، (٢١) در اين صورت زوجه از شوهر ارث نمىبرد و مهريهاى نيز به او تعلق نمىگيرد (٢٢). براى اين قول، به
(١٨) زبدة البيان، ص٨٢٠.
(١٩) مواهب الرحمن(سبزوارى)، ج٧، ص٢٩٠.
(٢٠) زبدة البيان، ص٨٢٠.
(٢١) مواهب الرحمن، ج٧، ص٣٠٦ ـ ٣٠٧.
(٢٢) قلائد الدرر (جزايرى) ص٣٤٩.