وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى‌ ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى‌ فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى‌ فَأَوْحى‌ إِلى‌ عَبْدِهِ ما أَوْحى‌ ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى‌.

نجم (٥٣) ٧-/ ١١

مُعرِّف/ اسماوصفات‌

اين صفت فعلى خداوندى از باب تفعيل [تعريف‌] به معناى شناساننده است و فقط يك بار در قرآن در مورد معرّفى كردن و شناساندن بهشت به شهيدان استعمال شده است. [٢] اين صفت الهى به صورت اسمى نيز در ادعيه آمده است. [٣]

وَ يُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَها لَهُمْ.

محمّد (٤٧) ٦

معروف---) امر به معروف‌

مُعزّ/ اسماوصفات‌

اين صفت فعلى الهى از باب افعال [اعزاز] و از باب تفعيل [تعزيز] به معناى بزرگى، بخشنده، توانايى‌دهنده و اقتدار است و در مورد خداوند دو بار در قرآن به كار رفته است. [٤] اين صفت الهى به صورت اسمى نيز در ادعيه آمده است. [٥]

قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ‌ ... وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ ....

آل‌عمران (٣) ٢٦

إِذْ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُما فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ‌ ....

يس (٣٦) ١٤

معصيت---) گناه‌

مُعْطى/ اسماوصفات‌

اين صفت فعلى الهى از باب افعال‌ [اعطاء] به معناى بخشيدن و عطا نمودن است و در مورد خداوند ٣ بار در قرآن به كار رفته است. [٦] اين صفت الهى به صورت‌ اسمى نيز در ادعيه آمده است. [٧]

إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ.

كوثر (١٠٨) ١

طه (٢٠) ٥؛ ضحى (٩٣) ٥

مُعظِم/ اسماوصفات‌

اين صفت فعلى خداوندى از باب افعال‌ [اعظام‌] به‌

[١] . برخى مقصود از ضماير فاعلى «اوحى‌» در آيه مزبور را جبرئيل و برخى مرجع ضمير را «اللّه» دانسته و گفته‌اند: با وضوح مطلب، ذكر نشدن مرجع ضمير در آيات پيشين اشكالى ندارد، در اين صورت خداوند، به وسيله جبرئيل به پيامبر صلى الله عليه و آله وحى كرده است. (الميزان، ج ١٩، ص ٢٩)

[٢] . اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ٢، ص ٩٤١.

[٣] . جنّةالامان، ص ٣٥٨؛ المقام الاسنى، ص ٩٥.

[٤] . همان، ص ٩٤٢.

[٥] . الاقبال بالاعمال، ج ٣، ص ٢٤٦؛ البلد الامين، ص ٣٦٣.

[٦] . همان، ص ٩٤٥.

[٧] . دعاى جوشن كبير، بند ٩٣؛ البلد الامين، ص ١٧٨.