فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢٥٩ - كيفر با ملخ
ملّت---) امّت
ملّت ابراهيم---) ابراهيم (عليهالسّلام)
مُلْتحد/ اسماوصفات
اين اسم و صفت الهى، اسم مفعول از باب افتعال [التحاد] به معناى پناهگاه و پشتيبان است و دو بار در قرآن در مورد رسول خدا صلى الله عليه و آله و اينكه براى او غير از خداوند هيچ پناهگاه و گريزگاهى نيست، آمده است: [١]
... وَ لَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً.
كهف (١٨) ٢٧
... وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً.
جنّ (٧٢) ٢٢
ملخ
ملخ را به عربى جَراد گويند. جانورى بالدار كه گاه خسارت و زيان بسيار وارد مىآورد. [٢] در اين مدخل از واژه «جراد» استفاده شده است.
تشبيه به ملخ
١. خروج كفّار از قبرها در قيامت و حضورشان در محشر، همانند ملخهاى پراكنده:
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلى شَيْءٍ نُكُرٍ خُشَّعاً أَبْصارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ كَأَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ يَقُولُ الْكافِرُونَ هذا يَوْمٌ عَسِرٌ.
قمر (٥٤) ٦-/ ٨
حركت ملخ
٢. بىهدف بودن ملخها در حركتهاى خويش:
خُشَّعاً أَبْصارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ كَأَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ [٣].
قمر (٥٤) ٧
كيفر با ملخ
٣. كيفر فرعونيان با هجوم ملخها به آنها، به فرمان خداوند:
وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ .... فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ ....
اعراف (٧) ١٣٠ و ١٣٣
٤. درخواست فرعونيان از موسى عليه السلام براى برداشته شدن كيفر آنان با ملخها:
وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ ... فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ .... وَ لَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قالُوا يا مُوسَى ادْعُ لَنا رَبَّكَ بِما عَهِدَ عِنْدَكَ ....
اعراف (٧) ١٣٠ و ١٣٣ و ١٣٤
٥. تعهّد فرعونيان با موسى عليه السلام مبنى بر ايمان آوردن به او و آزاد كردن بنىاسرائيل، در صورت برداشته شدن كيفر آنان با ملخها:
وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ ... فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ ... وَ لَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قالُوا يا مُوسَى ادْعُ لَنا رَبَّكَ بِما عَهِدَ عِنْدَكَ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَ لَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرائِيلَ.
اعراف (٧) ١٣٠ و ١٣٣ و ١٣٤
[١] . اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ٢، ص ١٢٧١.
[٢] . لغتنامه، ج ١٣، ص ١٨٩٥٩، «ملخ».
[٣] . در آيه ياد شده بىهدف بودن [و تحيّر] كفّار در قيامت به بىهدفى ملخها در حركتهاى خود تشبيه شده است. (مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٢٨٣)