اين اسم و صفت الهى از باب افتعال‌ [انتقام‌] به معناى مجازات، عقوبت، سرزنش نمودن و انتقام گرفتن است. واژه انتقام به صورت اسمى‌ [منتقمون و انتقام‌] ٣ بار و به صورت فعلى‌ [انتقمنا] ٦ بار در قرآن آمده است. [١]

... إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنْتَقِمُونَ.

سجده (٣٢) ٢٢

مائده (٥) ٩٥؛ اعراف (٧) ١٣٦؛ حجر (١٥) ٧٩؛ نحل (١٦) ٤٤؛ فرقان (٢٥) ٤٣؛ زخرف (٤٣) ٤١ و ٥٥؛ محمّد (٤٧) ٣٠

مُنجى/ اسماوصفات‌

اين صفت فعلى خداوند از باب افعال‌ [انجاء] و از باب تفعيل‌ [تنجيه‌] به معناى نجات و رهايى‌دهنده است. كاربرد اين صفت براى خداوند عمدتاً در مورد نجات پيامبران و مؤمنان است و ٤٨ بار در قرآن آمده است. [٢] اين صفت الهى به صورت اسمى نيز در ادعيه‌ آمده است. [٣]

... كَذلِكَ حَقًّا عَلَيْنا نُنْجِ الْمُؤْمِنِينَ.

يونس (١٠) ١٠٣

بقره (٢) ٤٩ و ٥٠؛ انعام (٦) ٦٣ و ٦٤؛ اعراف (٧) ٦٤ و ٧٢ و ٨٣ و ٨٩ و ١٤١ و ١٦٥؛ يونس (١٠) ٢٣ و ٧٣ و ٩٢ و ١٠٣؛ هود (١١) ٥٨ و ٦٦ و ٩٤ و ١١٦؛ ابراهيم (١٤) ٦؛ اسراء (١٧) ٦٧؛ مريم (١٩) ٧٢؛ طه (٢٠) ٤٠ و ٨٠؛ انبياء (٢١) ٩ و ٧١ و ٧٤ و ٧٦ و ٨٨؛ مؤمنون (٢٣) ٢٨؛ شعراء (٢٦) ٦٥ و ١١٩ و ١٧٠؛ نمل (٢٧) ٥٣ و ٥٧؛ عنكبوت (٢٩) ١٥ و ٢٤ و ٦٥؛ لقمان (٣١) ٣٢؛ صافّات (٣٧) ٧٦ و ١١٥ و ١٣٤؛ زمر (٣٩) ٦١؛ فصّلت (٤١) ١٨؛ دخان (٤٤) ٣٠؛ قمر (٥٤) ٣٤

منذر/ اسماوصفات---) انذار

مُنْزِل/ اسماوصفات---) خيرالمنزلين/ اسماوصفات‌

مُنزِّل/ اسماوصفات---) خيرالمنزلين/ اسماوصفات‌

منشر/ اسماوصفات‌

اين صفت فعلى الهى از ثلاثى مجرّد «نَشر ينشر» و از باب افعال‌ [انشار] به معناى گشاينده و پخش‌كننده است. كاربرد اين واژه در قرآن براى نشر رحمت‌ [باران‌] و مردگان است كه به معناى زنده كردن آنان مى‌باشد. اين صفت ٤ بار در قرآن براى خداوند بيان شده آمده است. [٤] اين صفت الهى به صورت اسمى نيز در ادعيه آمده است. [٥]

... فَأْوُوا إِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ‌ ....

كهف (١٨) ١٦؛ شورى (٤٢) ٢٨؛

زخرف (٤٣) ١١؛ عبس (٨٠) ٢٢

[١] . اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ٢، ص ١٣٩٥-/ ١٣٩٩.

[٢] . اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ٢، ص ١٤٠٨-/ ١٤١٩.

[٣] . مصباح المتهجد، ج ١، ص ٣٦٢؛ دعاى جوشن كبير، بند ٩٣-/ ٩٤.

[٤] . اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ٢، ص ١٤٣١.

[٥] . البلد الامين، ص ٣٨٢؛ المقام الاسنى، ص ٩٥.