يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِياءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ قَدْ كَفَرُوا بِما جاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَ إِيَّاكُمْ أَنْ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ‌ ....

ممتحنه (٦٠) ١

هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ [٢] ...

جمعه (٦٢) ٢

لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ.

بلد (٩٠) ١-/ ٢

٦٠. سكونت پيامبر صلى الله عليه و آله در مكه، باعث مزيد شرافت اين شهر:

لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ [٣].

بلد (٩٠) ١ و ٢

٦١. دلبستگى محمّد صلى الله عليه و آله به محل سكونت خود (مكه):

وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ أَهْلَكْناهُمْ فَلا ناصِرَ لَهُمْ‌ [٤].

محمّد (٤٧) ١٣

نيز---) همين مدخل، آوارگى از مكه و محمّد صلى الله عليه و آله، سكونت محمّد صلى الله عليه و آله‌

٤. مشركان‌

٦٢. دلبستگى شديد مشركان به مكه و خانه‌هاى خويش:

وَ قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى‌ مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبى‌ إِلَيْهِ ثَمَراتُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ رِزْقاً مِنْ لَدُنَّا وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ.

قصص (٢٨) ٥٧

٥. مهاجران‌

٦٣. سكونت مهاجران به مدينه، در مكه، قبل از هجرت‌شان:

لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أَمْوالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً وَ يَنْصُرُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ.

حشر (٥٩) ٨

٦. هاجر

٦٤. سكونت هاجر، همراه فرزندش در سرزمين بى آب و علف مكه:

رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ‌ [٥] ...

ابراهيم (١٤) ٣٧

صيد در مكه---) حرم، احكام حرم، صيد در حرم‌

[١] . كلمه «معاد» اسم مكان و به معناى بازگشتگاه است و بر محلّ سكونت افراد اطلاق مى‌شود و مراد از معاد در آيه، شهر پيامبر [مكّه‌] است. (مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٤٢٠)

[٢] . مقصو از «اميّين» اهل مكّه است. (مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٤٢٨)

[٣] . قسم خداوند در آيه اين توجه را مى‌دهد كه مكه به علت اقامت آن حضرت و تولد او، شرافت يافته است. (الميزان، ج ٢٠، ص ٢٨٩؛ التبيان، ج ١٠، ص ٣٥؛ بيان المعانى، ج ١، ص ٢٧٠)

[٤] . از انتساب قريه به پيامبر صلى الله عليه و آله و دلجويى خداوند از آن حضرت به سبب ناچار شدن ايشان به ترك مكه مطلب مزبور به دست مى‌آيد.

[٥] . مقصود از «ذرّيّتى» اسماعيل عليه السلام همراه با هاجر است. (مجمع‌البيان، ج ٥-/ ٦، ص ٤٨٩؛ الكشاف، ج ٢، ص ٥٥٨)