مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٥٠٧ - جواب
و مبدأ [اقليم] سيّم: آنجا بود كه نهار اطول سيزده ساعت و سه ربع بود و عرض بيست و هفت درجه و نيم.
و مبدأ [اقليم] چهارم: آنجا بود كه نهار اطول چهارده ساعت و ربع باشد و عرض سى و نه درجه و نصف ثمن [١].
و مبدأ [اقليم] پنجم: آنجا بود كه نهار اطول چهارده ساعت و سه ربع باشد و عرض سى و نه الّا عشر درجه.
و مبدأ [اقليم] ششم: آنجا بود كه نهار اطول پانزده ساعت و ربع باشد و عرض چهل و سه درجه و ربع و ثمن.
و مبدأ اقليم هفتم: جايى بود كه نهار اطول پانزده ساعت و سه ربع باشد و عرض چهل و هفت درجه و خمس.
و آخر [اقليم] هفتم- نزد مشهور- جايى بود كه نهار اطول شانزده ساعت و ربع بود و عرض پنجاه و سه درجه، و از آنجا تا نهايت عمارت به جهت كمى عمارت داخل اقاليم نگيرند، و بعضى داخل گيرند، و آخر هفتم را آخر عمارت گيرند.
و شيخ الكلّ في الكلّ شيخ بهاء الدين محمّد عاملى- رحمة اللّه عليه- در «تشريح الافلاك» در اين مقام به ارقام شكلى اكتفا فرموده كه مضمونش اين است:
اقليم اوّل: نهار اطول در مباديش «يب، مه» [٢]، اطول در اواسطش «يج، ها» [٣]، عروض مبادى: «يب، م» [٤]، عروض اواسط: «يو، لز» [٥]، فراسخ
[١] الف و ج: و ثمن.
[٢] يعنى: ١٢ ساعت و ٤٥ دقيقه.
[٣] يعنى: ١٣ ساعت.
لازم به يادآورى است كه: در نسخهها «يح، يه» يا «يح، يح» آمده است كه سهو القلم نسّاخ است.
[٤] يعنى: ١٢ درجه و ٤٠ دقيقه.
[٥] يعنى: ١٦ درجه ٣٧ دقيقه.