مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٣٨٢ - جواب
مفيد (رحمه اللّه) در «مقنعه» [١] و شيخ طوسى در «خلاف» [٢] و «نهايه» [٣]، و علّامه در «مختلف» آن را نسبت به ابن برّاج داده [٤].
و صاحب معالم در «معالم» از ابن زهره نقل نموده كه گفته است: اصحاب ما الحاق كردهاند به نجاسات عرق ابل جلّاله و جنب از حرام را [٥] و از سلّار نقل كرده كه نجاست اين دو تا را به اصحاب ما نسبت داده [٦]، و صدوق آن را در «امالى» از جملۀ دين إماميه شمرده [٧]. و أظهر نجاست است از جهت إجماعي كه شيخ در «خلاف» [٨] و صدوق در «امالى» [٩] نقل نمودهاند.
و نظر به بعض اخبار منجبره به عمل قدماء اخيار، مثل: روايتى كه شيخ شهيد (رحمه اللّه) در ذكرى از محمّد بن همام روايت كرده به سندش از ادريس بن زياد الكفرتوثى كه او قائل به وقف بود، پس داخل سرّ من رأى شد در زمان حضرت ابو الحسن (عليه السلام)، و اراده كرد كه سؤال كند از رختى كه جنب در آن عرق كند، آيا نماز در آن گزارده مىشود؟ پس ناگاه [١٠] ايستاده بود در زير طاق درى- از براى انتظار آن حضرت- كه حركت داد آن را ابو الحسن (عليه السلام) به دركوب آن و گفت: «آن جنابت اگر از حلال است پس نماز در آن بگزار و اگر از حرام است پس نماز در آن نگزار».
[١] مقنعه: ١/ ١٦٥.
[٢] خلاف شيخ طوسى: ١/ ١٦٥.
[٣] نهايه شيخ طوسى: ٥٣.
[٤] مختلف الشيعة: ١/ ٤٦١، مهذب البارع: ١/ ٥١.
[٥] غنيه ابن زهره: ٤٨٩.
[٦] مراسم: ٥٦، معالم الدين (فقه): ٢٧٠.
[٧] امالى صدوق: ٥١٦.
[٨] خلاف شيخ طوسى: ١/ ١٦٥.
[٩] امالى صدوق: ٥١٦.
[١٠] ه: ناگاه او.