مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٣٦٦ - جواب
سؤال شفه [٣٨٥]:
بعضى كسانى كه از براى حضرت امام حسين (عليه السلام) مىگريند يا مىگريانند و به زيارت آن حضرت و ساير حضرات ائمّه (عليهم السلام) مىروند، لكن مسائل واجبه و قرائت نماز را نمىدانند و در پى تحصيل آنها هم نيستند، آيا ثوابى دارد يا نه؟
جواب:
در صحّت مستحبات با ترك واجبات خصوصا تحصيل اصول دين و واجبات نماز اشكال [١] و خلاف عظيم هست و بر تقدير صحّت به آنها رفع استحقاق عقاب و عذاب بر ترك واجب نمىشود و امر قيامت و تفضّل بىنهايت الهى امر ديگر است، لكن اصرار بر معاصى نمودن و مغرور به كرم كريم بودن، و از غضب قهّار نترسيدن مخالف احتياط عقل و دليل نقل [٢] است.
سؤال شفو [٣٨٦]:
آيا كسى كه نماز را بدون معرفت گزارد و گاه گاهى ترك كند داخل تارك الصلات مىشود؟
جواب:
داخل است به اين معنى كه مستحق عقاب است و مشغول الذّمة به قضاى نماز [٣] قضادار هست.
سؤال شفز [٣٨٧]:
هرگاه كسى قرائتش درست نباشد و حروف را از مخارج ادا نكند، لكن در سعى تحصيل آن باشد و هرگاه مشغول قضاى نمازهاى سابق باشد [٤] و عمرش وفا نكند چه نحو مىشود؟
جواب:
بعد از تصحيح قرائت و تعلّم مسائل واجبه به اجتهاد، يا تقليد مجتهد جامع الشرائط زنده بىواسطه يا با واسطه يا وسائط عادله بايد مشغول قضا شود، و بعضى از علماء قضاء را واجب فورى مىدانند، به اين معنى كه بر او
[١] ه: اشكال وارد.
[٢] الروم (٣٠): ١٠، كافى: ٢/ ٦٧- ٧١، وسائل الشيعة: ١٥/ ٢١٦ باب ١٣.
[٣] الف، ب، ج: صلاة.
[٤] الف: شود.