مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٥٦٩ - جواب
و نيز فرموده در سورۀ اعراف: قٰالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ فِي النّٰارِ [١] الآية. و در سورۀ انعام فرموده وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً يٰا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الْإِنْسِ [٢] تا آنجا كه فرموده: قٰالَ النّٰارُ مَثْوٰاكُمْ خٰالِدِينَ فِيهٰا ٣ و نيز فرمود يٰا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ ٤ و در سورۀ جن فرموده: قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ ٥ تا آنجا كه فرموده: فَآمَنّٰا بِهِ ٦، خلاصه طول كلام در اين مقام از براى اهل اسلام فايدۀ چندان ندارد.
سؤال ثمط [٥٤٩]:
دخترى به سنّ دهساله مجموع املاك موروثۀ خود را بدون معرفت به آنها و قيمت آنها به شريك ارث خود كه صاحب وقوف بوده قريب به ده يك قيمت صلح ٧ نموده، و بعد از بلوغ و رشد عارف به غبن شده و در مجالس عديده با شريك ادّعا نموده، و بعد از طىّ دعوى شريك به سفر مكّه رفته و وصيّت نموده كه آن دختر را به شكلى راضى نمايند و چيزى به او بدهند كه راضى شود، و در آن سفر فوت شده، آيا اين دو عبارت دلالت بر بطلان مصالحۀ مذكوره دارد يا ندارد؟ و قطع نظر از صحّت و بطلان تا چه قدر از مال متوفّى را شامل خواهد بود؟
جواب:
هرگاه در حين صلح بالغه و رشيده نبوده صحّت صلحش موقوف بر امضاء بعد از بلوغ و رشد است، و مع ذلك هرگاه استعلام كميّت و كيفيّت قيمت آنها او را ممكن بوده؛ صلحش بدون استعلام صحيح نيست، و عبارت مذكوره دلالت بر بطلان مصالحه ندارد، لكن بايد حسب الوصيّة مدّعية را راضى نمايند
[١] اعراف (٧): ٣٨.
[٢]- (٤ انعام (٦): ١٢٨.
[٣] ٥ جن (٧٢): ١.
[٤] ٦ جن (٧٢): ٢.
[٥] ٧ ه: مصالحه.