مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٤٨٢ - جواب
و أتمّ، فتأمّل.
سؤال ثيز [٥١٧]:
اصطلاحات صوفيه را بيان نمائيد؟
جواب:
نظر به ضيق وقت قدرى از آن مذكور مىشود.
معرفت عبارت است از: باز شناختن معلوم مجمل در صور تفاصيل.
اعتقاد: انعقاد صورتى است علمى، يا ظنّى در دل به وجود مغيبات و مآخذ آن در مبدأ حال به تكرار استماع اخبار و تواتر انطباع آثار است.
أهل سلوك بر دو قسمند، طالبان مقصد اعلا و مريدان وجه اللّه تعالى، و طالبان بهشت و مريدان آخرت [١].
اهل وصول سه طايفهاند:
اول: انبياء و اوصياء.
دويم: مشايخ متصوّفۀ مأمور الدعوه.
سيّم: مشايخ غير مأمورين [٢].
تفرقه: اشارت است به وجود مباينت و اثبات عبوديّت و ربوبيّت و فرق حقّ از خلق [٣].
توحيد را مراتبى است، اوّل: توحيد ايمانى، دويم: علمى، سيّم: حالى، چهارم: الهى [٤].
جمع: عبارت است از رفع مباينت و اسقاط اضافات و افراد شهود حقّ سبحانه، هر كه در اطاعت به كسب خود نگرد در مقام تفرقه بود و هر كه به فضل حقّ نگرد در مقام جمع باشد [٥]، و چون از خود و از اعمال خود بالكليّه فانى
[١] مصباح الهدايه و مفتاح الكفايه: ١١٥، نفحات الانس: ٩.
[٢] مصباح الهدايه و مفتاح الكفايه: ١١٤، نفحات الانس: ٨ و ٩.
[٣] مصباح الهدايه و مفتاح الكفايه: ١٢٨.
[٤] مصباح الهدايه و مفتاح الكفايه: ١٩، نفحات الانس: ١٧.
[٥] الف: بود.