مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٥١٣ - جواب
و نهروان، و قصر ابن هبيره، و نهر شاه، و واسط، و بصره، و ابلّه، و عبّادان [آبادان]، و تستر كه معروف است به شوشتر، و عسكر مكرّم كه معروف است به رامهرمز، و اهواز كه معروف است به دورق، و ارجان كه معروف است به بهبهان از بلاد خوزستان، و سيف البحر و ابرقو، و كازران [كازرون]، و نوبندجان، و فيروزآباد، و شيراز، و بيضا، و داراب جرد كه معروف است به داراب، و يزد، و بافد [بافت]، و زرند، و بم، و بست، و ملتان، و اصبهان [اصفهان]، و اردستان، و طبس، و فيروزكوه، و ميمند، و غزنين، و كابل، و قندهار، و كشمير، و زابل، و طنجه.
اقليم چهارم: دويست و دوازده شهر مشهور دارد، از آن جمله است:
قصر عبد الكريم، و اشبيليه، و قرطبه، و طرطرس، و بعلبك، و حصن، و حمص، و حمّاة، و مرعش، و معرّه، و قنسرين، و حلب، و حرّان، و رقّه كه معروف است به اورقه، و ماردين، و ميافارقين، و نصيبين، و جزيرۀ ابن عمر، و سنجار، و موصل، و آمد، و عانه، و تكريت، و سامرّاء، و دسكره، و جلولا، و خانقين، و حلوان، و انطاكيّه، و ارزن الروم، و ارمنيه، و سلماس، و خوى، و مراغه، و اردبيل، و مرند، و تبريز، و موقان، و اربل، و شهر زور، و قصر شيرين، و دينور، و شيروان، و قرمسين- معروف به كرمانشاهان- و سهرورد، و زنجان، و نهاوند، و همدان، و بروجرد، و ابهر، و ساوه، و آبه- معروف به آوه- و قزوين، و جرفادقان- معروف به گلپايگان- و قم و طالقان و كاشان و كرج، و لاهيجان، و رودبار، و رشت، و كسگر، و فومن، و آمل، و سارى از مازندران، و سمنان، و دامغان، و بسطام، و استرآباد، و آبسكون، و جرجان، و دهستان، و خسروجرد، قصبۀ سبزوار، و اسفراين، و نيشابور، و نسّا، و طوس- معروف به مشهد مقدّس- و نوقان، و ابيورد، و قهستان، و قائن، و زوزن، و بوزجان، و سرخس، و هرات، و مرو رود، و مروشاهجهان، و فارياب، و شهرستان از خراسان، و ترمد، و بدخشان،