مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ١٢٦ - جواب
هرگاه خالص باشند، و اگر مخلوط بافته باشند به چيزى كه نماز در آن صحيح باشد مثل پنبه و پشم به حدّى كه در عرف [١] از خالصيّت بيرون رفته باشد خوب است، و ظاهرا به ده يك بلكه بيست يك نيز خلط عرفى به عمل مىآيد و دوختن رخت به ابريشم و همچنين قيطان و تكمه از ابريشم ضرر ندارد- على الأظهر- و همچنين سجاف ابريشمى [٢] هرگاه در همۀ اطراف حتّى در سر دستها زياده بر مقدار چهار انگشت [٣]- كه ثلث يك شبر شرعى است- نباشد بنابر مشهور [٤] و طريق احتياط در اين امور واضح است خصوصا در باب سجاف.
نور دويم: در سهو است يعنى: فراموشى، أقرب آن است كه: هر يك از تروك و شرايط نماز كه از روى سهو مخالفت شود مبطل نماز نمىشود مگر در طهارت از حدث كه چون بىوضوء و غسل و تيمّم [نماز] كند، نماز باطل است، و چون از سهو به غير قبله نماز كند احوط اعاده است در وقت، و قضاء در خارج وقت مگر آنكه انحرافش به حدّ يمين، يا يسار رسد كه اعاده يا قضا لازم مىشود خصوصا هرگاه از اين دو حدّ بگذرد.
و همچنين است احتياط در ساير شرايط مثل: آنكه سهوا در نماز عورتش مكشوف گردد، و نماز باطل مىشود هرگاه سهوا نيّت را ترك كند تا تكبير احرام گويد يعنى: مطلقا در خاطرش نباشد كه نماز مىكند يا از براى خدا مىكند، يا تكبير احرام را فراموش كند، يا درست ايستادن را در وقت تكبير، يا دو تكبير احرام گويد، و بهتر اين است كه در اين صورت مبطل ديگر به عمل آورده نماز را از سر گيرد.
[١] در نسخه ب، هبه جاى «در عرف» (عرفا) آمده است.
[٢] باريكهاى در حاشيۀ جامه دوزند (فرهنگ معين: ٢/ ٢٣٤١).
[٣] شرح لمعه: ١/ ٢٠٦.
[٤] تنقيح الرائع: ١/ ١٨١.