مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ١٦٥ - جواب
و ديگر حديث تفصيل است و آن در «من لا يحضر» روايت شده؛ به عنوان ارسال [١]، و در زيادات «تهذيب» در صحيح از ابن أبى عمير؛ كه نقل «اجماع بر تصحيح ما يصح عنه» نمودهاند [٢] و شيخ (رحمه اللّه) در «عدّة» فرموده كه: «او روايت نمىكند مگر از ثقه» [٣] و علّامه (رحمه اللّه) در «نهاية» گفته كه: «او ارسال نمىكند مگر از ثقة» [٤].
خلاصه ابن ابى عمير مرسلا روايت كرده است كه: حضرت صادق (عليه السلام) فرموده كه: «هرگاه زن به پنجاه سال رسيد نمىبيند خون سرخى را، يعنى:
حيض را مگر آنكه زنى باشد از قريش» [٥].
و شيخ مفيد (رحمه اللّه) در الحاق نبطية به قرشيّة فرموده كه: روايت دارد [٦]، و اين قول كمتر از خبر مرسل نيست، و روايت مذكوره دلالت بر مدّعا ندارد، مگر به انضمام اجماع بر عدم زياده بر شصت، و شهادت حديث شصت و حديث پنجاه مؤيّد است به اصالة عدم سقوط عبادت، و حديث شصت مؤيّد است به استصحاب حكم حيض و اصل عدم وصول به حدّ يأس، و اجماع منقول بر «ما
حجاج از امام صادق (عليه السلام) نقل مىكند حدّ «يأس» پنجاه سال است و در روايت ديگر همين صفوان از عبد الرحمن از امام صادق (عليه السلام) نقل كرده كه حد «يأس» شصت سال است (وسائل الشيعة:
٢/ ٣٣٥ حديث ١ و ٦، ٣٣٧ حديث ٨) آيا اين نمىتواند قرينه باشد كه يكى از اين دو اشتباه است، و اما در مورد زنهاى قرشيّه منافاتى ندارد كه بگوئيم خون مىبينند؛ اما شرع آنها را حيض حساب نمىكند و ... (تلخيص و نقل به معنى از مجمع الفائدة و البرهان: ١/ ١٤٤).
[١] من لا يحضره الفقيه: ١/ ٥١ حديث ٧، وسائل الشيعة: ٢/ ٣٣٦ حديث ٣٢٠٠.
[٢] تهذيب الاحكام: ١/ ٣٩٧ حديث ٥٩، وسائل الشيعة: ٢/ ٣٣٥ حديث ٢٢٩٥، ه: نمودهاند، و در ذكرى نقل اجماع بر قبول مراسيل او نمودهاند. [ذكرى الشيعة: ١/ ٤٩].
[٣] عدة الأصول: ١/ ٣٨٧.
[٤] نهاية الوصول إلى علم الاصول: ١/ ٢٣٨.
[٥] وسائل الشيعة: ٢/ ٣٣٥ حديث ٢.
[٦] مقنعه: ٥٣٢.