مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٣٣٥ - جواب
به مدينه رسيد ديد كه عبد اللّه وفات يافته و در خانۀ نابغه دفن شده است [١].
و امّا قبر آمنه، پس مشهور و صحيح آن است كه: در دهى است ميان مكّه و مدينه كه آن را «ابواء» مىگويند- به فتح همزه و سكون باء موحدة و بعد از آن واو و الف ممدوده [٢]- لكن آن قبر در اين ازمنه معروف نيست، و در مكّه معظّمه نزديك به روضۀ حضرت خديجه مكرّمه به سمت كوه دست چپ مستقبل كعبه قبرى است كه سنگى بلند بر آن منصوب است و اسم مردى در آن كنده شده است و بعضى از شيعيان مكّه آن را قبر آمنه مىپندارند و ظاهرا بىاصل است، هرچند كه زيارت آن به قصد قبر آمنه شايد بد نباشد.
و ابن حجر مكّى شافعى در «شرح قصيدۀ همزيه» نزد قول شاعر:
لم تزل في ضماير الكون * * * يختار لك الامّهات و الآباء
تصريح نموده است: به خوبى عبد اللّه و آمنه، و گفته است كه: در حديثى- كه جمعى آن را تصحيح نمودهاند- مروى است كه: حق تعالى عبد اللّه و آمنه را زنده گردانيد تا ايمان به آن حضرت آوردند و اين حديث به طريق إماميه نيز مروى است [٣].
و در «صحيح مسلم» مروى است كه: حضرت رسول (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) زيارت كرد
[١] طبقات ابن سعد: ١/ ١٠٠، تاريخ اسلام ذهبى: ٢/ ٤٩، سيره ابن هشام: ١/ ١٦٧.
[٢] طبقات ابن سعد: ١/ ١١٦، تاريخ اسلام ذهبى: ١/ ٥٠، معجم البلدان: ١/ ٧٩ و ٨٠.
[٣] معانى الأخبار: ١٧٨ و ١٧٩ حديث ١، علل الشرائع: ١٧٦ و ١٧٧ حديث ١، بحار الانوار: ١٥/ ١٠٨ و ١٠٩ حديث ٥٣ و ٥٥.
توضيح: علامه مجلسى (رحمه اللّه) مىفرمايد: «اين روايت دلالت دارد كه قبلا پدر و مادر پيامبر (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) مؤمن بودند، و پيامبر آنها را زنده كرد تا با ايمان به رسالت و ولايت بمرحله اعلى ايمان برسند نه آنكه از كفر به ايمان برسند، زيرا پروندهها بعد از مرگ بسته مىشود و ايمان بعد از مرگ نمىتواند آنها را نجات دهد بلكه مشرك هر كه باشد جايش آتش است، ولى پدر و مادر پيامبر در بهشت بودند لذا بعد از تكميل ايمان هم به آنها خطاب كرد به جايتان برگرديد. «بحار الانوار: ١٥/ ١٠٩ و ١١٠ ذيل حديث ٥٣».