مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٥٧ - جواب
نماز صبح- مثلا- به عنوان فرادى داخل مسجد شود بايد كه در مسجد را ببندد و منع ديگران كند!!!
و همچنين هرگاه در خانۀ خود نماز كند بايد كه زنان و خادمان و كنيزان مشغول به نماز نباشند، يا نشنوند تا آن شخص نماز را تمام كند.
و همچنين اهل قافلۀ حجّ و زيارت و غيره با وجود كثرت در صحرا متفرّق گردند، و زن و مرد از همديگر بسيار دور روند كه صداى همديگر را نشنوند، خصوصا در مناسك حجّ مانند: عرفات و مشعر و منى و مسجد الحرام و روضات مقدّسه و مانند آنها.
و همچنين چون كسى داخل مسجد شود، يا در جائى نماز كند كه صداى قرائتش به همسايه رسد مانند پشتبام در فصل تابستان، بايد كه منادى قرار دهد كه ندا كند كه آيا مسلمانى در اينجا هست كه مشغول نماز باشد، هرچند نماز اخفاتى باشد، زيرا كه: شبهه و وسواس مخصوص نيست به نماز جهرى، بلكه چون يكى جهر به قرائت قرآن كند- خواه در نماز يا غير آن- پس هر كس كه قرائت او را شنود يا به گوشش رسد، هر چند كه در نماز اخفات باشد بايد كه ساكت شود و گوش به قرآن دهد!!
و همچنين نماز را- هر چند اخفاتى باشد بايد در جائى تاريك نگزارد، يا آنكه اذكار را بلند بخواند، زيرا كه: احتمال دارد كه چون در ذكر سجود آخر ركعت اوّل باشد، و كسى ندانسته داخل نماز واجب جهرى شود، و قرائت را به سورههاى طولانى كند- نظر به وسعت وقت- و نفهمد، به سبب كورى يا كرى يا تاريكى و امثال اينها كه كسى در اينجا نماز مىكند، پس بايد نماز اول قطع گردد يا خارج از وقت شود!!
و همچنين اين توهّم را از مسلمانان كسى نكرده كه: چون جمعى در خانه يا مسجدى باشند، و اعتقاد به امامت و صلاحيّت همديگر نداشته باشند، و وقت