مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٧٤ - جواب
مقدار شرعى از براى تطهير آن، چنانكه: در كتب مذكور است [١]، و اظهر آن است كه: به غير نزح به طرق مطهّره آب ايستاده نيز پاك مىشود، و احتياط در باب نزح عمل به اكثر مقدار [٢] است، و اللّه العالم.
سؤال رنو [٢٥٦]:
هرگاه دو پاره نجاست از چاه برآيد در نزح به يكى اكتفا مىتوان كرد؟
جواب:
هرگاه معلوم شود كه از يكى است و هر دو با هم افتاده مىتوان، و الّا احتياط در تعدّد است، و اللّه العالم.
سؤال رنز [٢٥٧]:
هرگاه يكى از دو ظرف آب نجس شود جزما، بعد از آن مشتبه گردد و آب ديگر ممكن نباشد، چه بايد كرد و چه حكم دارد؟
جواب:
از هر دو اجتناب كنند و از براى نماز و امثال [٣] آن تيمّم كنند و لازم نيست ريختن آنها از براى صحّت تيمّم، و اگر آب يكى از آنها به جائى برسد در نجاست آن خلاف است و اظهر عدم است.
سؤال رنح [٢٥٨]:
آب مضاف كدام است و به آن رفع حدث يا ازالۀ خبث مىتوان كرد؟ و به ملاقات نجاست نجس مىشود يا نه؟
جواب:
مراد به آب مضاف هر چيز روانى است كه در عرف آن را آب نگويند مگر با قيد به چيزى ديگر، و از شنيدن لفظ آب بدون قيد آن به ذهن نرسد مثل: آب گلاب و آب انار و شيره و امثال اينها و به آن وضوء و غسل نمىتوان ساخت.
و قول صدوق (رحمه اللّه) به جواز آنها به آب گلاب [٤] شاذّ است، و حديثى كه به
[١] شرايع الاسلام: ١/ ١٣ و ١٤، شرح لمعه: ١/ ٣٥- ٤٥.
[٢] ج، د، ه: مقدرات.
[٣] ه: مانند.
[٤] الهدايه: ٤٨، مختلف الشيعة: ١/ ٢٢٦.