مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٥٠٥ - جواب
شيخ محى الدين شافعى از شيخ ابو عمرو بن صلاح شافعى نقل كرده است به اين مضمون كه: در اين نزديكى بعضى از فاجران و حيلهوران در كعبۀ معظّمه بدعت دو امر باطل نموده كه از آنها ضرر عظيمى به عوام مىرسانند، يكى عروة الوثقى است، و آن جاى بلندى است از ديوار خانه كه مقابل در خانۀ مباركه است و آن را عروة الوثقى نام نهادهاند، و به خيال عوام انداختهاند كه هر كه خود را به آن برساند، پس به تحقيق كه خود را به عروة الوثقى رسانيده خواهد بود، و به اين سبب عوام كمال تعب [١] مىكشند تا خود را به آن برسانند، و گاهى مىشود كه بعضى سوار بعضى مىشوند، و بسا هست كه زن به پشت مرد مىرود و بالعكس و بدن خود را به بدن ديگرى مىرسانند، و اين موجب شكستن طهارت ايشان مىشود و ضررهاى دينى و دنيوى به ايشان مىرسد.
و ديگر؛ ميخى است كه در ميان خانۀ مبارك كوبيدهاند و آن را سرة الدنيا يعنى: ناف دنيا ناميدهاند و عوام را بر آن مىدارند كه شكم خود را برهنه كنند و ناف خود را بر آن بگذارند [٢]، خدا بكشد آنها را كه اين را اختراع نمودند.
قاصر گويد كه: شايد مرادش از مردانى كه در كعبه با زنان مختلط مىشدند خدمۀ كعبه باشند، يا آنكه در آن عصر متعارف چنين بوده است كه مردان با زنان داخل مىشدهاند، و الّا در اين اعصار مردان در روزى و زنان در روز ديگر داخل مىشوند و در مجموع سال از براى بار عام هشت روز از براى مردان و هشت روز از براى زنان در خانه را مىگشايند و منبر چوبين را نزد آستانۀ در مىگذارند كه مردم به آسانى داخل شوند.
و هشت روز حصّۀ مردان: روز عاشوراست، و روز دوازدهم ربيع الاول كه روز ولادت حضرت رسول (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) است نزد اهل سنّت و بعضى از شيعه، و روز
[١] الف، ه: تصديع.
[٢] المجموع: ٨/ ٢٦٩ (با اندكى اختلاف).