ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٥٩ - بيان و قلم نيكو و سازنده از مؤثرترين عوامل اصلاح و ارشاد جامعه است نه بىبند و بارى در بيان و قلم كه حقوق اساسى سه گانهء انسانها ( حق حيات و حق كرامت و حق آزادى معقول ) را پايمال بسازد
مراجعه فرمايند . [١] مطلبى كه در اينجا ضرورى بنظر مى رسد و بايد مطرح گردد اينست كه هنگامى كه نويسندگان تمدن صنعتى دورانهاى اخير براى آزادى مطلق قلم و بيان براه انداختند علتى كه براى اين آزادى مطلق [ كه اصطلاح ديگرش بىبند و بارى است ] در نظر داشتند ، دو موضوع بود : موضوع يكم - لزوم مراعات احترام و كرامت و حيثيت انسانى كه مطالبى را بيان كرده يا به وسيلهء قلم آنها را ابراز نموده است .
موضوع دوم - برخوردارى جامعه از حقايق و واقعياتى جديد كه بوسيلهء بيان و قلم از آنها آگاه مى گردد .
علتى كه براى آزادى مزبور در دو موضوع فوق بيان شده است ، از يك جهت متين و قابل توجه است يعنى نمى توان در صحت لزوم و مطلوبيت مراعات احترام و كرامت و حيثيت انسانى كمترين ترديدى نمود و همچنين ترديدى در اين نيست كه حقايق و واقعياتى كه در گذرگاه تاريخ بوسيلهء بيان و قلم براى مغزهاى بشرى مكشوف مى گردد ، از عوامل پيش برد « حيات معقول » او محسوب مى گردد . اما بايد ديد آيا فقط حق حيثيت و شرف و كرامت و احترام يك انسان كه سخنى را بيان مى كند و آنرا مى نويسد ، بايد مراعات شود ، يا همهء انسانها بايد از حقوق اساسى سه گانه ( حق حيات ، حق كرامت ، حق آزادى معقول ) بر خوردار شوند بديهى است كه پاسخ اين
[١] در صفحات مزبور اين مطالب بحث شده است : ١ - كتاب ششم كه كتابهائى است كه با دست بشر نوشته شده است . ٢ - ملاك اين كه يك نظريه يا يك مطلب فاسد است چيست ٣ - آيا بررسى محتويات كتب براى حفظ قانون فعاليت مغز و روان انسانى خلاف آزادى عقيده و بيان است ٤ - هر انسان محققى در بارهء انسان ، داراى يك كارگاه درونى براى انسانسازى است كه مقدارى مواد خام آنرا از جهان عينى برونى جمعآورى مى نمايد . ٥ - هر گونه تحقيق و تفكر در بارهء انسان بدون كوچكترين قيد و شرط آزاد است ، ولى براى عرضه به افكار بشرى بايد از همهء جوانب مورد تحقيق و آزمايش قرار بگيرد و سپس در صورت صحت نتائج ، به فضاى جامعه عرضه شود .