ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٣٤ - اكثريت مردم آن دوران هنوز معناى زمامدارى و خواص آنرا درك نمى كردند

به وزيدن خود ادامه مى دهند ) همواره اميد شهادت در ميدان كارزار مسرورم مى دارد
همواره اميد شهادت در ميدان كارزار مسرورم مى دارد هرگز گمان نكنيد من كه در موقعيت كنونى از حركت به عرصهء پيكار امتناع مى ورزم ، بجهت هراس از مرگ است . من نه تنها تا كنون بيمى از مرگ بخود راه نداده‌ام ، نه تنها به تماشاى گلها و رياحين و مناظر زيباى طبيعت و آسمان پر ستارهء بسيار زيبا ، بدون انجام تكاليف مربوط به تعهد برين ، عاشق و دلباخته نبوده‌ام ، من نه تنها به تحرك ذاتى حيات در اين دنيا كه با دو پاى لرزان لذت و الم حركت مى كند اشتياق نداشته‌ام ، بلكه اميد و آرزويم اينست كه اگر لحظاتى در اين دنيا بر من خواهد گذشت كه من نتوانم به انجام تكاليف الهىام كه ناشى از تعهد برين با خدا است ، توفيق پيدا كنم ، رخت از اين دنيا بر بندم و راهى كوى ربوبى شوم من چه گونه در بارهء نعمت عظماى شهادت با شما سخنى بگويم در حالى كه مغزهاى شما آكنده از خواسته‌هاى حيات طبيعى محض است و محال است كه چنين مغزهائى بتوانند طعم عروج اختيارى به بارگاه خداوندى را بچشند .
١٨ ، ١٩ - طعّانين ، عيّابين ، حيّادين ، روّاغين ( شما مردمى هستيد طعنه زننده ، عيبجو ، كناره گيرنده از حق و ترسو ) با اصرار به اين صفات رذل اميد سعادت دنيوى و اخروى براى شما بيهوده است
با اصرار به اين صفات رذل اميد سعادت دنيوى و اخروى براى شما بيهوده است بيائيد دست از طعنه زدن برداريد . آيا احتمال مى دهيد كه آتش را بتوانيد با آتش خاموش بسازيد بجاى طعنه زدن بيكديگر بنشينيد به دردهاى خود رسيدگى كنيد ، مشكلات خود را تحليل نماييد براى دردها و مشكلات خود درمان و راه حل پيدا كنيد . اگر طعنه زدن و عيبجوئى بتواند جامعه را اصلاح كند ، هم اكنون برخيزيد و كار و كوشش و تلاشهاى خود را رها كنيد و جامعه را به عرصهء پيكار تبديل كنيد و